Pa vindt doordeweekse diensten onzin

De onderlinge bijeenkomsten niet nalaten... ook door de weeks... in Handelingen kwamen ze dagelijks samen.

Israel ging op sabbat naar de tempel. Dit hebben wij overgenomen met de zondag. Als jij de behoefte voelt aan een doordeweekse kerkdienst, dan kan je gaan. Maar trek geen conclusies aan andermans geestelijke leven. Dan wordt het wettisch. De 'onderlinge samenkomsten' zijn ook allerhande verenigingen. Je hoeft niet overal heen, en ook niet alleen maar van je eigen kerk.
Ik bezoek buiten de zondag graag samenkomsten 'over kerkhuren heen'.

De eerste christenen hadden op zondag 2 diensten. 1 vroege (voor degene die daarna moesten werken) en 1 late (voor degene die daarvoor werkte). Ze kwamen dus ook niet allemaal tijdens de 2 diensten, ze bezochten 1 van de 2.

@Tonny. De vroeger kerk 2x op de zondag? Ik kan dit nergens in de Bijbel vinde

@Samanthi
"De onderlinge bijeenkomsten niet nalaten... ook door de weeks... in Handelingen kwamen ze dagelijks samen."

Hoe zit dat dan wanneer je lokale gemeente (besluit 4 avonden in de week en 4 op zondag te houden?)...

Ik denk niet dat je uit de Bijbel kunt aantonen dat elke week op zondag verplichtte aanwezigheid geldt (als zijnde dat je een zonde begaat als je een keer niet verschijnt). Ik geloop dat het goed is om je geloofsgenoten regelmatig te ontmoeten zodat je bemoedigd. Wellicht spreekt de preek je ook aan (maar kan eventueel ook vanuit een boek of iets anders).
We worden aangemoedigd om onderlinge bijeenkomsten niet na te laten, maar dan gaat het lijkt me niet perse om een bepaald aantal. Overigens is een zekere regelmaat denk ik wel verstandig.

In het lijstje van handelingen 15 (waar de heidenen zich aan dienen te houden) wordt met geen woord over de rustdag/sabbat gerept. De christelijke zondag is iets anders dan de joods sabbat (rusten, vanaf zondondergang tot zonsopgang dingen nalaten en zelfs geen eten koken ed..) en daarover vind ik nul aanwijzingen omtrent aanwezigheid en dergelijke..

Samanthi, dat klopt. Naast de bijbel is er een heleboel geschiedenis geschreven waar we 1 en ander van weten. Volgens mij heb ik dit uit een boek van ds harinck (het ontstaan van het christendom). Maar dat weet ik niet meer zeker, het is al lange tijd geleden.

ps. wat betreft doordeweekse diensten is er dus naar mij lijkt ook geen verplichting.
Mooi als je het extra 'opbouwd', maar het zou jammer zijn als het puur een verplichting zou zijn. Of dat je het doet omdat het anders niet voldoende getuigd dat je wedergeboren bent (bijv. in een milieu waarin onzekerheid is over gered zijn, en je daden je hiervan moeten overtuigen).

@davinci
We kunnen idd de tijd toen niet vergelijken met nu, toch staat het zo in de Bijbel.

Ik geloof niet dat er gemeenten zijn die overdreven veel activiteiten hebben.

De zondag samenkomen is een goede gewoonte, maar heeft niets met de sabbat en of het sabbatgebod te maken.

Bovendien staat dagelijks huisgodsdienst bij mij hoger aangeschreven dan alles in twee kerkdiensten op zondag proppen.

Het gemeente zijn is ook dan ook meer dan op zondag samenkomen, ook door de week ben je gemeente.

Ik zou voorzichtig willen zijn om te stellen dat Paulus dit vooral zag als een 'extra dienst' en geestelijke voeding, omdat dit onderdeel was van zijn missionaire voornemen. Paulus ging naar de synagoge om te proberen de joden daar voor het geloof te winnen. Hier lag ook zijn roeping, 'eerst de jood en ook de Griek'. Op deze wijze konden de joden hem ook niet verwijten dat hij hen passeerde en dat hij de oude zeden wilde veranderen. Hij maakte hiermee maakte hij de drempel ook lager voor joodse bekeerlingen. Het evangelie is geworteld in Mozes en de profeten die elke sabbat in de synagoge gelezen werden, maar Jezus en het evangelie kwam er in de synagoge niet aan te pas. En juist die boodschap wilde Paulus verkondigen als vervulling. In de kerkdienst en ook de weekdienst gebeurt dit gelukkig wel!

@Jan 1975
Paulus ging op de Sabbat naat de synagoge en onderwees Joden en Grieken, zie oa Handelingen 18 vers 4

Het valt mij op dat de meeste reacties gaan over 'wel of niet moeten'. Volgens mij gaan we dan voorbij aan de kern van de vraag: een vader (leider van zijn gezin) doordeweekse samenkomsten afdoet als "grote onzin".

@Samanthi dat klopt, 'Joden en Grieken' staat hier voor iedereen die in de synagoge was, dwz joden, Joden genoten en Godvrezende Grieken.

Ik bedoelde met vorige reactie dat dit voor Paulus niet zozeer een 'dienst' was waar hij zelf gevoed wilde worden, maar juist een Evangelisatie poging om anderen te voeden, wie daar ook maar aanwezig was.

In dat perspectief is het niet direct te vergelijken met het samenzijn rondom het evangeliewoord zoals wij dat zondags beleven. Dat is voor mij het hoogtelijnen van gemeentezijn. Maar het beperken tot dat sluit juist andere activiteiten en verantwoordelijkheden uit, bv het evangeliseren buiten de eigen gemeente.

@Zv70 Gods dienst en kerkgang is in de ware zin geen slavendienst van moeten maar een liefdedienst van vrijwillig liefhebben als een 'zoon'. De vraagsteller geeft aan dat vader autisme heeft, waarmee hij suggereert dat vader meer (zwart-wit) vanuit regels denkt en dus mogelijk vanuit plicht denkt, alleen wat hij zou moeten ipv wat hij zou kunnen doen. We weten dan te weinig van de vraagsteller en vader om zeker te zijn, maar mogelijk is 'gewoon gaan' zoals Ds. Heikamp ook de spanning laat oplopen. Ik zou zelf het dan wel willen proberen om de vader te vragen of er iets op tegen kan zijn om meer te doen dat wat 'plicht/gebod' omdat God graag vrijwillig gediend wil worden.

@JanKlopt, staat ook verder in het hoofdstuk, dat ze voortaan naar de heidenen zouden gaan vers 6

Schrijnend dat vader het afdoet als “grote onzin”, dat gaat m.i. verder dan alleen zeggen dat het niet verplicht is. Beeld je eens in in de KR en de ds die zich juist/wel extra inzetten voor het nodige zielenheil van de gemeente. De keuze is aan ieder zelf en dan kan je ja of nee zeggen maar het ook meteen als grote onzin bestempelen dat kan deze dochter pijn doen. Ik wens haar een goede kerkgang en veel trouw aan de roep die klinkt. Wie weet gaat het verlangen van vader toch nog veranderen, dat vraagt idd om gebed.

Ik beluister bijna elke morgen een preek via internet. Ze zijn mij tot zegen. De mogelijkheid om online een dienst te kunnen beluisteren, hebben we te 'danken' aan corona. Ik kan me voorstellen dat het fysiek bijwonen van een weekdienst best lastig kan zijn. In uw geval zou ik uw vader uitnodigen om met u gezellig de dienst achter het scherm te volgen

The Compete Jewish Bible Handelingen 2:46

Trouw en met een onverdeeld doel kwamen ze dagelijks samen in de tempelhof en braken ze het brood in hun huizen, waarbij ze hun voedsel met vreugde en eenvoud van hart deelden.
------------

Wanneer kwamen mijn volksgenoten samen en is er sprake van het breken van het brood? Dat is in de Pesachweek waarin er volop de gelegenheid is. Dat is een momentopname gedurende een korte periode. Men moet dit niet lezen als een continu proces door het hele jaar heen. Hetzelfde gebeurt met het Loofhuttenfeest. Een buitengebeuren waarin eveneens niet werd gewerkt. Op de feesten kwam men bij elkaar in de tempelhof.

Wanneer men dit uit de context gaat halen krijg je een verkeerd beeld en gaat dat een eigen leven leiden.

Slechts eenmaal per week ging men naar de Synagoge. Ook daarin zitten plaatselijke verschillen van de aanvangstijden en duur. Op erev Sjabbat kwam men met het gezin bij elkaar. De Sjabbat was al aangebroken. Na de nacht was het nog steeds Sjabbat en iets over 6 uur in de morgen was het al volop daglicht en klonk in menige woning het ochtendgebed om de Eeuwige te loven en te prijzen.

In de loop van de ochtend ging men naar de synagoge. Bleef het daarbij? Nee, ook de nieuwe maanden en de hoge feesten vielen niet altijd op de 7e dag van de week. Ook dan kwam men bij elkaar. Er konden gewoon meerdere bijeenkomsten zijn in een week. Nog steeds wordt onder mijn volksgenoten deze dagen in ere gehouden. Kijk, dat zijn de onderlinge bijeenkomsten die voorgeschreven zijn in de Thora. Met het concilie van Nicea was de Joodse traditie een taboe geworden. De kerken "wisten het beter" en interpreteerden de Bijbel vanuit hun dogma's.