Dezelfde liefde voor alle mensen

Een christen moet zijn naaste liefhebben. Wat houdt dat precies in? Hoe moet dat dan als je een heel ander karakter hebt, of als je je medechristen niet sympathiek vindt, of hij vaak in je irritatiezone zit? Hoe kan je hem dan toch liefhebben? Ik wil het zo graag, maar vind dit uiterst moeilijk. Het gaat me veel beter af bij vrienden en mensen die sympathiek zijn. Vraagt de Heere van mij dezelfde liefde voor alle mensen? Dus ook voor gemeenteleden die anders denken dan ik en mij kritisch benaderen?

Dat is te lezen in de artikelen over naastenliefde. Bijvoorbeeld:

• Liefhebben omdat het moet
• Broederliefde voor onruststoker
• Naaste liefkrijgen als mezelf
• Zegent hen die u vervloeken