Contact met ouders verbroken

Uit onze nabije kring is er iemand die al het contact met de ouders heeft verbroken. Wij vinden dit heel moeilijk voor iedereen. Wij weten ook niet wat er speelt. Wij vinden het ook niet aan ons om beide kanten te horen. Hoe kunnen we hier op een goede manier mee omgaan?

Als iemand het contact met zijn of haar ouders verbreekt, is dat altijd weer erg ingrijpend. Soms gebeurt het door kleine dingen, een andere keer door iets ingrijpends als  bijvoorbeeld  incest waarbij het dan voor een dochter bijna niet meer mogelijk kan zijn in de buurt van haar vader te vertoeven. Hoe dan ook, contact verbreken binnen nauwe familieverbanden is wel het allerlaatste wat je wilt want bloedbanden blijven knagen. Ook al breek je met een eerstegraads familielid, die persoon blijft toch in je gedachten en gevoelswereld aanwezig.

U schrijft helemaal niet in welk verband u staat tot die persoon. Hebt u wel vaker vertrouwelijke gesprekken met die persoon gehad of kent u die alleen maar van bijvoorbeeld uit de buurt en zeg je elkaar gedag en dat is het dan. Dat maakt nogal wat uit. Er staat alleen: “in de nabije kring.” Ook weet u niet wat er zich heeft afgespeeld. Dan wordt het wel heel moeilijk er iets aan te kunnen doen. Alleen het gebed blijft dan over. Hopelijk hebben de dochter en/óf  de ouders wel iemand met wie ze in vertrouwen kunnen spreken en die zich er hopelijk voor inzet dat er weer contact komt.
   
U vraagt hoe u hiermee om moet gaan. Ik zou zeggen: blijf vriendelijk naar beide partijen. En wie weet komt er dan een keer een mogelijkheid dat een van beide partijen  u in vertrouwen neemt. Maar wees dan niet nieuwsgierig naar wat zich heeft afgespeeld. Nieuwsgierigheid en meeleven kunnen flinterdun naast elkaar liggen. En als er dan door een van beide partijen over gesproken gaat worden dan zal het meestal zo zijn dat echt deskundige hulp nodig is om weer tot herstel te komen. Verwijs daar dan ook naar. 

Alie Hoek-van Kooten