Wandelen met audiobijbel

Ja hoor, dat mag zeker. De Bijbel kent vele verschillende genres: verhalen, poezie, liederen, profetie. Kies een gedeelte dat bij de wandeling past en ga er vooral ook een beetje praktisch mee om. De Bijbel is opzichzelf niet heilig maar de God die er in doorklinkt wel. Dat geldt voor het hele leven, in alles wat je doet mag je je een kind van God weten die door Zijn Geest wordt geleid.

Het lijkt me zo jammer om het fluiten van de vogels en het ruisen van de bladeren te missen. En heb je tijdens het luisteren naar gesproken tekst oog voor de omgeving?

De discipelen spoelden hun netten terwijl Jezus aan het preken was dus ja...

Wat is er nu mooier dan: Wandelen met God!

''Zo is dan het geloof uit het gehoor en het geloof door het Woord van God...'' Ik vind dit als slechthorende, een keiharde uitspraak voor de écht dove mensen. D'r zijn zoveel dingen in de Bijbel te lezen, wat ik niet kan volgen... Als je al naar de natuur kijkt, dat is voor mij al een prediking. Ik vraag me af, hoe je als dove met zo'n tekst zou moeten omgaan?. Bij mij gaat m'n gehoor langzaam maar zeker achteruit...

Harmoonjem1957
Probeer het eens als niet letterlijk te zien. 

Zie het Lam van God… is ook niet letterlijk zien met je ogen zien. 

Het geloof uit het gehoor, betekent niet dat je het hoort met je oren, maar dat je er gehoor aan geeft. Dat is iets anders dan letterlijk te horen. 

Hopelijk kan je hier iets mee…?

Soms ontstaat een gebed makkelijker tijdens een wandeling.

Willem B Dankje wel, dat is een goed idee: zal ik proberen na te volgen. Van huis uit ben ik afkomstig uit de Gereformeerde Gemeente en vaak veroordeeld vanwege mijn ''onbegrip''. Kerk verlaten; Ik vond het er niks. Ben autistisch: beeldspraak begrijp ik dus niet. Wel altijd Johannes de Heerliederen op me Harmonium gespeeld; dat kan ik beter volgen, maar dan houd ''t ook wel een beetje op. Ik ga proberen je idee op te volgen, maar of het me lukken wil... [?]

Al wandelend trokken mijn volksgenoten door de bergen heen richting Jeruzalem om daar de feesten te vieren. Al reizend genieten zij van de natuur en dragen de eerstelingen van de vruchten van het land met zich mee. Was dat een zwijgende tocht met alleen maar de frisse lucht en het opsnuiven van de heerlijke geuren? Nee, men sprak met elkaar en zong luidkeels met vele duizenden de opgangspsalmen.

Er waren geen moderne middelen zoals wij die nu kennen. In die dagen was er de mondelinge uitleg over de opgangsfeesten. Afleiding genoeg, dat hoorde er immers bij. Men kwam wat verdere familieleden tegen gedurende de reis. Een korte begroeting was heel normaal. Geen keurslijf: “wij zijn op weg”. Iedereen had maar een doel: op weg naar Jeruzalem om daar de Eeuwige te aanbidden en te danken.

Zo stak het leven toen in elkaar. Is het nu anders? Ook u bent onderweg en op uw levensweg komt u mensen tegen die wellicht ook aan het luisteren zijn naar dezelfde woorden. Vergelijk het maar eens met een cd met geestelijke liederen die u beluistert in uw auto. Dan maakt ineens een medeweggebruiker een fout waarop het nog maar net goed gaat. Uw ingrijpen verstoort uw luisteren.