Lesbisch huwelijkspaar feliciteren

Heb je goed contact met je collega en vind je de samenwerking belangrijk? Ga dan naar de receptie en feliciteer het echtpaar. Je hebt in je leven waarschijnlijk al heel veel mensen gefeliciteerd die zondigen. Sterker nog, ik heb nog nooit iemand gefeliciteerd die zonder zonde is.
Daarnaast staat de visie over homoseksualiteit ook bij christenen niet vast. Je hoeft het niet eens te zijn met liberaal gedachtengoed, maar luisteren en respect tonen lijkt me een mooi uitgangspunt voor een goed gesprek.

@Rembrand Maar feliciteren mét een zonde?

@73: als je dat niet over je lippen kunt krijgen, kun je tegen elk van de twee zeggen: ‘dankjewel voor de uitnodiging en ik wens jou veel geluk’.

Je kunt hen ook gezondheid en geluk toewensen. Dat een lesbisch huwelijk een zonde is, is een visie. Geen vaststaand feit.

Rembrand, je maakt hier al theologische keuzes die bepalend zijn voor je eerste antwoord. Dat geeft verder niet, maar heeft met Bijbels gefundeerde keuzes niet zoveel te maken. Ik zeg trouwens niet dat je geen hand moet drukken ofzo, we zijn als christenen in de wereld en er toch ook niet van.

@Erik1960: "jou"? Er kan niet eens een "jullie" van af?


Ik ben het met Rembrand eens: als je goed contact hebt en dat belangrijk vindt, lijkt me deze mensen vreselijk schofferen niet de juiste aanpak.

73: feliciteer je een ongetrouwd stel ook niet met de geboorte van hun kindje?

Wat is er gebeurt met mattheus 5:16?

Waarom denken wij dat 'wij' met onze aanwezigheid op huwelijk, uitvaart, feest of wat voor gelegenheid dan ook onze instemming en met onze afwezigheid afkeuring uitdragen?

Feliciteren zegt m.i. wel iets over wat je vind (positief) van de 'gebeurtenis'. Dat woord zou ik dan ontwijken (maar wel op zo'n manier dat het vooral niet lijkt dat je woorden bewust koos) :-)

@Tonny de vergelijking met een kind dat buiten het het huwelijk is verwekt gaat niet op. Daar geldt dat het een (eenmalige) zonde is en nadat men deze beleden heeft, kan met met God verder. Dan kan men het kind deze zonde ook niet toerekenen en kan je gerust de ouders feliciteren met het nieuwe leven.
Een lesbische relatie is een bewuste keuze om te blijven in een staat (die de Bijbel stellig afwijst). Je feliciteert iemand dan met een 'begin' én vervolg van volharding in een zondige weg die tegen Gods scheppingsorde ingaat. Nieuw leven is in zichzelf niet fout, maar niet alle relaties zijn neutraal, of wij moeten menen als christen onze eigen moraal te kunnen scheppen. Het is tekenend voor de tijd waarin wij leven dat het niet meer toereikend wordt geacht dat christenen andere levenskeuzes maken op basis van objectief normatief Schriftgezag. Men verwacht dat we andere ook actief bevestigen en erkennen in hun keuzes zoals Carl Trueman scherp vaststelde. We kunnen niet aan Gods geboden menen vast te kunnen houden en door iedereen aardig worden gevonden. Daarin ligt kruisdragen, zoals Jezus zelf ook aankondigde. Bijbelgetrouw leven kan dan inderdaad betekenen net als Jezus vervolgt worden of met de nek aangekeken worden. Wees Gode meer gehoorzaam dan mensen! En vanuit dat christenzijn kun je eerlijk bij je collega bespreken waar je bezwaar ligt, dan is het ook van je af. Als je iemand feliciteert, verleen je goedkeuring, hiermee ben je niet neutraal.

Het gaat me nog helemaal niet om het wel of niet feliciteren. Maar lekker handig als je Rembrandt (en andere visionaire vrijpleiters) als adviseur in de arm neemt. Dan kun je een beetje “christen” zijn en tegelijk de Bijbel totaal niet als Gods richtsnoer in je leven serieus nemen. 

Rembrandt, staat er in jouw Bijbel dan niet alleen van een man en vrouw, dat die samen tot één vlees zullen zijn?
Gen. 2:24

Werkelijk ongelofelijk hoe je aan jouw bedrieglijke visie komt en die ook nog uitdraagt…

Waarom toch telkens weer die homohaat? Waarom niet wat meer liefde en begrip voor andere mensen. Fijn dat de twee dames in kwestie in elkaar en levenspartner gevonden hebben. Ik wens ze het allerbeste.

We zien hier precies gebeuren wat er gebeurt als je Gods Woord ondergeschikt maakt aan ons gevoel. Dan willen we niet meer van zonde spreken. Dan durven we zelfs God van homohaat te berichten. En met een beroep op het gevoel kun je iedereen die zich wel aan Gods geboden wil houden als liefdeloos wegzetten. Dan stelt de moderne mens zich op alsof hij nog toleranter en liefdevoller is dan God Zelf. Een compleet verkeerd perspectief want God is heilig en kan met de zonde geen gemeenschap hebben. Zo'n wereldbeeld waarin hoeft niet eens religieus, laat staan christelijk meer te zijn. Dan kan men zich ook humanist of gwn ethisch sensitief mens noemen

Jan1975, ik ben niet uitgegaan van een zogeheten 'ongeplande zwangerschap'. Ik bedoel een stel, wat bewust samenwoont, bewust (nog) niet gaat trouwen, die samen een kindje krijgen.

Het kind kan er niets aan doen, dat klopt. Maar het kind wordt ook niet gefeliciteerd met zijn/ haar leven, de ouders worden gefeliciteerd met de uitkomst van een zondige keuze, zonder dat ze zich daarvan willen bekeren.

Als je moeite hebt met een lesbisch huwelijk, zou je ook moeite hebben met een stel wat ongetrouwd samenwoont, dat is een beetje de strekking.

Anyway, misschien moeten we ons drukker maken dat ze überhaupt ongelovig zijn, ipv dat we wat moeten vinden van de keuzes die daar weer vanuit komen. Want ongelovige hetero's gaan niet perse een betere toekomst tegemoet dan ongelovige homo's.

@jan1975: "Dan willen we niet meer van zonde spreken."

Je spreekt maar wat je wilt, maar niet gaan lopen piepen als blijkt dat er geen hond meer naar jou, en in het verlengde andere christenen, en in het verlengde daarvan God zelf, luistert.

Maar ja, dat is die "vervolging" en "kruisdraging" waar je over spreekt en dus ongetwijfeld iets goeds. En ondertussen maar niet begrijpen waarom de kerken zo hard leegstromen en vergrijzen...

@Mortlach: bij mij kan er zeker wel een ‘jullie’ vanaf. Maar als dat ‘jullie’ voor iemand te lastig is om uit te spreken hoop ik dat er wel 2 keer een ‘je’ kan.

@mortlach je gebruikt een hele serie drogrerenen, van een hellend vlak tot een minimum juiste oorzaak gevolgrelatie. Alsof het afwijzen van homoseksualiteit zou leiden tot lege kerken en dat we daarom maar mee moeten gaan in het tolereren van zonde. Een hoogmoedige gedachte dat wij het nu beter zouden weten dat het Woord en de kerk van alle eeuwen. Ook impliceert je dat het aantal hoorders belangrijker is dan de waarheid zelf. Als je je Godsbeeld aan moet passen naar een beeld zonder heiligheid en zonder zonde om mensen naar de kerk te krijgen gaat alles mis. Het wordt activistisch, wij moeten de boodschap aanpassen zodat elke levenstijl te verenigen is met christenzijn. Dan heb je het goed mis. Wie de breuk van de zonde op het lichtst probeert te helen schept een oppervlakkige godsdienst die niet meer is dan populaire therapieën en zelfhulpideologie. Zo gooi je juist de kern van zonde en genade overboord, en wordt de kerk een maatschappelijke club zonder werving die niet verschilt van andere verenigingen. De kerk is Christus' bruid die zondaren roept om zich onbesmet te bewaren van de zonde die de wereld is. Juist daar heeft de gehele kerkgeschiedenis haar wervingskracht gelegen: als plaats van Gods genade, redding van het bederf dat in de wereld is. En ja, dit gaat ook om het bederf dat in de mens is, met alle seksuele hartstochten. Als we dit niet meer zien zijn er al ten prooi gevallen aan het expressief individualisme van deze tijd, de opvatting dat onze innerlijke verlangens niet fout kunnen zijn en dat we deze moeten realiseren om onze identiteit vorm te kunnen geven. Jammer dat uit de vraag en de reacties hierop blijkt dat ook veel christenen op dit vlak al met blindheid geslagen zijn. Daarmee wordt Carl Truemans conclusie bevestigd dat christenen ook schuldig zijn aan het feit dat het expressief individualisme zo breed wordt gedragen.

@Jan: je zegt steeds "roepen" en "werven"; nogmaals: hoe zie je dat voor je als er niemand meer naar je luistert? Heeft dat roepen dan zin? Zal de kerk dan veel mensen werven?

Je kunt stug vol blijven houden dat als er niemand meer naar je boodschap luistert, dat het dan iedereen is die fout zit, want aan de booschap kan het niet liggen, toch? Maar dat zul je wel weer "activistisch" en "individualistisch" vinden.

Je kunt op twee manieren christen zijn: de eerste manier inspireert en maakt mensen nieuwsgierig; de tweede zorgt ervoor dat mensen helemaal niets met dat christendom te maken willen hebben. Jij kiest blijkbaar voor manier twee?

Jan1975: ik heb je reacties nog eens gelezen. Ik denk dat er een verschil zit of je een christen of een niet-christen voor je hebt.

Bij een christen heb ik de verantwoordelijkheid te vermanen als ik ze zie volharden in een zonde. Vanuit liefde om die persoon bij God te houden.

Bij een niet-christen heb ik de plicht 'om mijn licht te laten schijnen'. Dat doe ik niet door ze op al hun zonden te wijzen, maar door mijn vrede en vreugde te laten zien. En dan kan een vraag als 'jij laat je echt door niets uit het veld slaan hè?' zomaar tot een mooi gesprek leiden. Dat lijkt me getuigender dan dat mensen je gaan vermijden omdat je altijd wel iets aan te merken hebt.

Een ongelovig iemand is namelijk niet perse onder de indruk van hun eigen zonden.

Vraagsteller: ga naar de bruiloft en houd je visie bij je, of ga niet. Afhankelijk hoe goed je haar kent, kan je overwegen of je een toelichting geeft. Als ze 'gewoon heel de afdeling' uitnodigt zal je minder gemist worden dan wanneer ze maar een paar specifieke collega's uitnodigt. Maar, als je een toelichting geeft, geef dan de toelichting niet met een 'jij zit fout' maar met een 'ik kan het niet met mijn geweten'.

@Jan1975 Bent u ook zo fel wanneer het gaat om het eten van schaaldieren en het dragen van gemengde stoffen? Of alleen bij homoseksualiteit?