Op slot springen bij leuke vrouw
Alie Hoek - van Kooten | 1 reactie | 19-05-2026| 13:28
Vraag
Ik ben een jongeman en vrijgezel. Ik heb wel pogingen ondernomen in het zoeken naar een vrouw, om samen in afhankelijkheid de Heere te dienen. Echter, het lijkt wel als er bepaalde gevoelens ontstaan voor iemand die ik al langer ken, ik volledig op slot spring en bijna geen emotie meer kan tonen, laat staan flirten en dergelijke en zeker in een wat grotere groep. Terwijl ik met anderen dan wel kan praten en ik in andere contacten met vrouwen helemaal geen moeite ondervind. Als je dan soms (in een uiterste poging) laat blijken dat je die persoon leuk vindt, dan zijn ze erg verrast. Waarschijnlijk omdat ik dat eerder nooit duidelijk heb (kunnen) laten blijken. Is dit normaal? En wat kun je hiertegen doen?
Antwoord
Beste jongeman, wat is dat vervelend voor je. Ik kan me goed voorstellen dat je er onzeker van wordt. Je zegt dat als je iemand aardig vindt en wat verder zou willen gaan, je volledig op slot springt. Nu je die ervaring hebt gehad, ben je er natuurlijk ook bij voorbaat al bang voor en dat werkt niet mee voor een verder positief contact. Gelukkig heb je daar in de ‘dagelijkse’ contacten geen moeite mee.
Nu is het zo dat als je iemand aardig vindt en nader zou willen kennis maken, dat helemaal legitiem is. Dat iemand zoals jij dan wat verlegen en misschien zelfs onhandig overkomt, vind ik eigenlijk wel charmant. Dat wil zeggen dat je het wel serieus neemt. Dus schaam je daar niet voor. Een ander kan het helaas niet voor je doen. Je moet het toch helemaal zelf doen.
Ik vind eerlijk gezegd het aangaan van een relatie een van de moeilijkste dingen, hoor. Je vindt iemand aardig. Soms weet je nog heel weinig van zo iemand en hoe kun je dan inschatten dat die ‘vreemde’ een geschikte partner voor het leven kan zijn? Maar dat hoef je dan ook nog niet meteen zeker te weten. Dat komt later wel als je elkaar nader leert kennen. Het is ook echt niet niks dat als je iemand aardig vindt en je wilt nader contact om die stap dan ook te zetten. Natuurlijk ben je dan zenuwachtig. Wat zeg je wel en wat zeg je niet?
Erg belangrijk is dat je belangstelling in haar toont. Je kunt toch van te voren een aantal vragen bedenken, zoals “wat doe je voor werk, uit welk gezin kom je, wat zijn je hobby’s ,enzovoorts.” Dan vraag jij en laat je haar praten. Mensen die in eerste contacten al veel over zichzelf praten, hebben meestal niet zoveel belangstelling voor de ander. Ik zou zeggen: als je iemand aardig vindt, probeer dan contact te leggen, vraag vooral belangstellend naar haar en neem er de tijd voor. Ook is het zo dat je haar toch niet meteen voor verkering hoeft te vragen? Dat komt later wel. Veel sterkte hierin.
Alie Hoek-van Kooten
Dit artikel is beantwoord door
Alie Hoek - van Kooten
- Geboortedatum:27-08-1949
- Kerkelijke gezindte:PKN (Hervormd)
- Woon/standplaats:Veenendaal
- Status:Actief
Bijzonderheden:
Auteur van o.a.
- 'Vonk of vuur' (als je verliefd bent...)
- 'Trouw en teder' (seks in het huwelijk)
- 'Verkeringsperikelen' (50 vragen)
- 'Tiener op weg' (seksuele opvoeding)
Bekijk ook:
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Ik moet vaak voordrachten geven en soms kom ik ook niet op een woord, of raak de draad kwijt en dacht altijd dat ik dan 20 seconden in het niets staarde terwijl iedereen dacht: "wat is er nou met die aan de hand". Toen tijdens covid alle voordrachten online gingen, merkte ik bij het nakijken van de opnames, dat dat helemaal niet het geval was. De pauze duurde maar 2 seconden en was niet merkbaar en ook niet storend. De spanning/paniek die je voelt tijdens zo'n moment, maakt alles veel groter dan het eigenlijk is.
Daarom is het voor verlegen mensen vaak een uitkomst als er een WhatsApp-Groep of -contact is. Dan kun je even over een snedig antwoord nadenken.
Een ding zou ik er nog naast willen leggen: het helpt vaak enorm om mensen te leren kennen terwijl je samen wat praktisch doet. Zeilen, iets bouwen of repareren, samen koken voor een gemeentemaaltijd, helpen op een kamp, of gewoon de afwas doen.
Naast elkaar werkt nu eenmaal anders dan tegenover elkaar. Je hoeft niet voortdurend oogcontact te houden, stiltes vallen niet op want er gebeurt wat, en de lading per moment is een stuk lager. Je bent daar niet "om elkaar te leren kennen", je bent daar om te zeilen of te schilderen. Dat je goede contacten opbouwt is mooi meegenomen. Die lagere inzet maakt het waarschijnlijker, dat het dichtklappen waar je last van hebt niet gebeurt, of het valt gewoon niet op.
Bijkomend voordeel: je ziet elkaar bezig. Hoe gaat ze om met tegenslag als het niet lukt, met vermoeidheid op het eind van de dag, met iemand die het niet snapt? Kan ze om zichzelf lachen? Dat zijn nu juist de dingen die je in een huwelijk belangrijk gaat vinden en aan een koffietafel niet te zien krijgt.
En mocht ze je in de drukte aanspreken en je voelt het weer gebeuren. Soms helpt het gewoon eerlijk te zijn en iets te zeggen als: "geef me even, bij jou raak ik altijd m'n tekst kwijt". Eerlijker dan doen alsof er niks aan de hand is, en ze hoort meteen dat zíj de reden is. Dat is al naar gelang hoe je het zegt, een eerlijke opmerking, een compliment of flirten.


