Happy single

Ik ben een vrouw van haverwege de dertig zonder man of kinderen. Terwijl ik vind dat ik mijn leven goed voor elkaar heb (leuke baan, leuke vrienden, ik pas een dag per week op de kinderen van een broer), vinden anderen dat mijn leven niet compleet is zonder gezin. Ze proberen mij te koppelen en drukken me op het hart om me in te schrijven op een datingsite. Ze benadrukken dat ik al halverwege de dertig ben en -dat als ik nog een gezin wil stichten- ik toch echt op zoek moet gaan naar een man.

Een tante zei laatst dat ik te koppig ben om naar de adviezen te luisteren en dat als ik niet actief op zoek zou gaan, ik later spijt zal krijgen. Maar, ik hèb geen behoefte om actief op zoek te gaan. Ik zou het leuk vinden als ik een leuke man tegen het lijf loop, maar kan er ook prima mee leven als dat niet lukt. Dat heeft niets te maken met carrière maken, verre reizen willen maken of me niet willen binden, ik ben gewoon heel tevreden met mijn leven en kan prima zonder gezin leven. Het lijkt wel of mensen zich niet voor kunnen stellen dat ik het niet afgrijselijk mis. Hoe kan ik het beste met alle druk omgaan? Ik word er weleens boos van, maar weet dat ze het goed bedoelen.

Niet jij hebt een probleem, maar je omgeving. Ze ‘dwingen’ je om gelukkig te zijn in een relatie, terwijl jij geniet van je vrijheid. In hun beleving is dat niet mogelijk. Dat zul je ze vermoedelijk ook niet aan hun verstand kunnen brengen. Je kunt twee dingen doen. Het heerlijk van je rug laten glijden en je er niets van aantrekken. Of helder en klaar vertellen dat je (nog) niet op een relatie zit te wachten en dat je heerlijk geniet van je vrijheid, terwijl de anderen hard moeten werken om hun relatie goed te houden en de zorgen voor hun gezin hebben.

Lees ook:  

• Druk van omgeving vanwege single zijn
• Liefde is geen plicht
• Alleengaande moet zich steeds aanpassen
• Ervaringen van singles