Na scheiding breken met schoonfamilie

Momenteel ben ik als vrouw verwikkeld in een scheiding. De afwikkeling verloopt zonder narigheid tussen mijn man en ik, ook omdat we nog met elkaar kunnen praten en helder voor ogen hebben wat we willen ook met het oog op de kinderen. De vraag die ik heb betreft mezelf en in die zin ook de kinderen. Mijn schoonouders en ook zwagers/schoonzussen willen graag contact met mij houden. Want ik blijf altijd welkom. Ik zit daar niet op te wachten, omdat ik mezelf nu los zie van deze familie.

Natuurlijk heb ik een band met ze omdat er kinderen zijn, dus de kinderen kunnen hun opa/oma en ooms/tantes zien, maar dan zonder mij. Dat mogen ze dan doen onder begeleiding van hun vader. De andere partij begrijpen mijn beweegredenen niet en ze blijven maar pushen en drammen. Ik heb hier al een aantal gesprekken over gevoerd maar het lijkt maar niet te landen. Net zoals hun zoon kunnen ze maar moeilijk nee accepteren.

Laatst zette mijn schoonmoeder me voor het blok om ergens 'gezellig' een bakje te gaan doen. Voor ik het wist zat ik daar en gaf ze aan dat ze het zo gezellig vond en dat we dit vaker moesten doen. Toen ik aangaf dat ik dit niet wilde kwam er gelijk een, ja maar... Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Ook voor de kinderen is het beter dat ze weten waar ze aan toe zijn en dat ik niet overal meer naar toe ga.

Beste mevrouw, eerlijk gezegd vind ik het wel sympathiek overkomen dat uw schoonfamilie de band met u nog wil aan houden. Meestal gebeurt het andersom. Dan heeft bijvoorbeeld een vrouw altijd goed contact gehad met haar schoonfamilie. Ze gaat scheiden en ineens wil dan de schoonfamilie niets meer te maken hebben met hun schoondochter/schoonzus. En dat geeft dan extra verdriet. Waarom word je dan ineens aan de kant gezet?

U bent getrouwd geweest met uw man en dan kom je dus in een schoonfamilie. Als het goed is, groei je in zo’n schoonfamilie steeds meer in, word je er onderdeel van en ga je ook van elkaar houden. Je vergroeit zo meer en meer met elkaar. U hebt uw echtscheiding al lang zien aankomen, denk ik. U heeft zich in die tijd emotioneel al losgemaakt van uw man en dus ook van zijn familie. Dan is daar die echtscheiding en kan het toch niet zo zijn dat de schoonfamilie ook ineens zo ver is om al die banden te verbreken?

Ik vind uw schoonfamilie wel trouw overkomen en dat is een eigenschap die te waarderen is. Ik denk dat na de echtscheiding de banden met uw schoonfamilie in de loop van de tijd sowieso vanzelf steeds minder zullen worden. Maar waarom helemaal breken? Je hebt toch samen op je levenspad een stuk met elkaar opgelopen? Bovendien denk ik dat het voor de kinderen ook prettig is als u toch nog contact met de familie van uw kinderen heeft. Laat de tijd zijn werk doen en dan zie je vanzelf wel hoe het verder gaat. Maar radicaal ineens breken vind ik eerlijk gezegd wel erg rigoureus. 

Alie Hoek-van Kooten