Belijdenisgeschriften onder de bijbel

Wat ik mezelf al heel lang afvraag, is het feit dat er duidelijk in de Bijbel staat dat daar niets aan toe of afgedaan mag worden. Ik ben lid in de HHK en de drie formulieren van enigheid spelen bijna net zo’n belangrijke rol als de Bijbel zelf. Hoe is dat toch mogelijk? Ik weet dat het een soort samenvatting vanuit de Bijbel is, maar blijf het lastig vinden. Precies hetzelfde met de geloofsbelijdenis: mensen denken dat Jezus werkelijk in de hel geweest is… waarom die verwarring? Predikanten mogen in de preek gezangen aanhalen, maar zingen is uit den boze of het mag pas nadat de dienst afgesloten is.

U merkt dat ik met veel dingen worstel. Ik. heb geprobeerd er met ouderling over in gesprek te gaan en dan komt hij niet verder dan dat het traditie is. De enkele keren dat er na de dienst Pasen/Pinksteren/Hemelvaart een gezang na de dienst gezongen wordt, zingt hijzelf niet mee. Terwijl hij het Wilhelmus wel meezingt. Ik vind het steeds lastiger worden.

Jij stelt verschillende vragen tegelijk. Daarom zullen wij kort antwoorden. Er wordt in de belijdenissen niets aan de Bijbel afgedaan. Zij staan dan ook onder de Heilige Schrift. De Bijbel is een ontzaglijk groot boek en dan is het goed om de hoofdinhoud ervan samen te vatten. Wij mogen de belijdenisgeschriften daarvoor gebruiken en daar zit dus niets verkeerds in. 

Jezus is inderdaad in de hel geweest toen hij de drie uren van dikke duisternis doorstond aan het kruis. De woorden : nedergedaald ter helle zijn een samenvatting van zijn gehele lijden. Niet na zijn sterven maar gedurende de laatste uren van zijn Godsverlatenheid is Hij geweest in de plaats waar God niet is. 

Wij zingen in de kerk graag de psalmen die de Heere ons Zelf op de lippen heeft gelegd. Beter dan die hebben wij niet. Gezangen kunnen mooi zijn, maar er zit ook veel kaf onder het koren. Net zo min als dat wij de apocriefe boeken in de kerk lezen, zingen wij geen gezangen die niet rechtstreeks uit de Bijbel gebaseerd zijn. Het Wilhelmus is ons volkslied en dat wordt altijd na de zegen gezonden en behoort dus niet tot de eigenlijke eredienst. 

Hartelijke groeten, 
Ds. J. L. Schreuders