Religie in plaats van geloof

Ben ik de enige (vast niet) die eigenlijk wel klaar is met dat zware reformatorische gedoe? Ik las een stuk van Brakel in het Reformatorisch Dagblad. Vier stappen van de acht hoe God werkt in het leven van een uitverkorene. Die gaat proberen de zonden te laten, bidden en treuren over zijn zonden en probeert zo God over te halen hem zalig te maken. Dan komt hij er achter dat het zo niet werkt. Alles wat je doet is immers met zonde bevlekt en verdient de toorn van God. En zo gaat het nog even door. Dit staat toch helemaal nergens zo in de Bijbel?

Ik erger mij enorm aan die bevindelijke voorwaarden van kerken die onderdeel zijn van de achterban van het RD. Het zwaarmoedige dat deze krant en die kerken uitstralen. Het ouderwetse, het formele, het uit de tijd zijnde taalgebruik. Het spreekt mij niet aan; ik vind het vreselijk. Ik begrijp niet dat je zo jaloers wordt gemaakt op een leven met God. Mij trekt dit niet. Waar het wel voor zorgt, is een enorme afkeer en een enorme aversie van godsdienst. Tenminste, deze vorm van godsdienst in de ultra-rechterflank van de reformatorische gezindte.

Beste vraagsteller,

Als ik uw bericht lees, proef ik een stuk frustratie over zwaarmoedige woorden, bevindelijke voorwaarden, ouderwets taalgebruik. U spreekt zelfs over een enorme afkeer tegen godsdienst. U wordt niet uitgenodigd tot een leven met God. Dat is aangrijpend. Want het leven met de Heere is het heerlijkste wat er is. De Bijbel gebruikt daar het woord “welzalig” voor. Het is werkelijk zalig om te leven door het geloof in Jezus Christus. Dan is er de verzoening en de vrede met God door het bloed van Christus. Dan is er de aanneming tot kinderen en de inwoning van de Geest. Dan mogen we God kennen als onze God en onze Vader. Dat geeft houvast in leven en sterven. Ik hoop van harte dat de woorden van de Schrift u jaloers maken en uitnodigen om met de Heere te leven. Want een beter, vreugdevoller, getrooster bestaan is er niet.
 
De Schrift is wat mij betreft de maat van alle dingen. In het licht van de Schrift is er in onze reformatorische gezindte nogal wat religie in plaats van geloof. Religie boordevol wetten en regels, boordevol zwaarwichtigheid en zwaarmoedigheid, maar zonder geloof in Christus, zonder hartelijke vreugde in God. Religie waarin het draait om de mens en zijn ervaringen in plaats van Christus en Zijn volbrachte werk. Religie waarin het houvast wordt gezocht in het eigen innerlijk en in de eigen beleving en niet in de vaste en zekere belofte van God. Dat is aangrijpend. 

Hoe moet je daarop reageren? Met afkeer, door je ertegen af te zetten? Ik denk dat de Heere ons een andere weg wijst. De weg van het geloof in Christus, van een leven met God, een leven vanuit de beloften, een leven geworteld in de Schrift, zodat anderen jaloers worden op dat leven met de Heere. Kortom: een leven dichtbij Christus waarin je Zijn beeld weerspiegelt.

Hartelijke groet,
Ds. W. van Blijderveen