Kerkelijke ban voor afblijven van heilig avondmaal

Is er in de kerkgeschiedenis kerkelijke ban/tucht toegepast voor het afblijven van het heilig avondmaal? Zo ja: waar, wanneer en door wie?

Beste vragensteller, 

De binding tussen geloofsbelijdenis en avondmaal is zeker in de begintijd van de reformatie veel sterker geweest dan in later tijden. Minder mensen deden belijdenis en zij die dat wel deden werden geacht aan het avondmaal deel te nemen. Het is zeker zo geweest dat zij daar door de kerkenraad op aan werden gesproken en zelfs wel dat alle lidmaten voorafgaand aan iedere avondmaalsbediening werden opgezocht. In die zin was er zeker sprake van tucht al ging het maar om de vermaning. Of mensen ook afgesneden werden van de gemeenschap van de kerk omdat zij niet aan het avondmaal deel namen, daar zijn mij in de gereformeerde sector van de kerk geen voorbeelden van bekend. Misschien dat het bij de dopers voor kwam, want die kenden een veel sterkere tuchtpraktijk dan de gereformeerden. Gereformeerden waren doorgaans  streng in de leer en mild in de tucht, de dopers andersom. 

Hartelijke groeten, 
Ds. J. L. Schreuders