Nieuweling in vriendengroep

Aan Marijke Rots. Ik ben bevriend met zeven meiden, allemaal rond de 23 jaar en we kennen elkaar via-via. De momenten dat we met elkaar afspreken zijn schaars, doordat we allemaal onze eigen andere vriendengroepen, relaties, werk, etc. hebben. De keren dat we samen afspreken door een avondje bij elkaar te komen, samen een hapje te eten of er een dagje op uit te gaan, willen we het goed en gezellig hebben. Bijkletsen, goede gesprekken, etc. Dit wordt naar mijn idee belemmerd door één meisje. Zij is onlangs uit haar eigen vriendengroep gestapt en heeft naast ons dus niemand. Echter, ze heeft geen leuk karakter. Ze houdt er van om bijvoorbeeld over haarzelf, familie, buurman en buurvrouw, oom en tante en haar eigen problemen te spreken, is claimerig en 'geheimen' zijn bij haar niet veilig. Zij drukt een negatieve sfeer op de groep en ik weet dat een aantal anderen uit de groep dit ook zo ervaart. Enerzijds zou ik haar het liefst links willen laten liggen, anderzijds weet ik dat zij naast ons niemand heeft en vanuit mijn christenplicht zie ik het ook om haar erbij te betrekken. Kunt u mij advies/handvaten geven hoe ik hier mee om moet gaan? Bij voorbaat dank voor uw reactie.

Beste vraagsteller,

Bevriend met een aantal vriendinnen... ik ga er vanuit dat je een meisje/vrouw bent. Als jullie elkaar ontmoeten wil je het gezellig hebben.  Lijkt me logisch. Waarschijnlijk willen alle vriendinnen dat. Het gaat echter niet vanzelf. Ook een vriendinnenrelatie vraagt investering en onderhoud. Zeker als er zoveel meiden bij betrokken zijn. Gezellig, zeker, maar óók ‘werk aan de winkel’. Vanzelf verandert er namelijk niets. Of in ieder geval niet ten goede. De sfeer kan wel zodanig verzieken dat de groep uit elkaar valt!

Eén meisje eist aandacht bij jullie samenzijn, op een manier die jij niet zo leuk vindt. Blijkbaar hebben anderen dezelfde gevoelens, ervaringen. Al dan niet reeds onderling met elkaar besproken. Iemand buitensluiten is niet zo moeilijk... maar dat wil je gelukkig juist niet! ‘Insluiten’ dus, is mijn advies. Op een liefdevolle manier. Wat let je om eens alléén met juist dit bijzondere meisje af te spreken en bespreekbaar te maken wat jóú bezighoudt. Misschien leer je haar veel beter kennen als zij de mogelijkheid krijgt om te vertellen waarom zij geen andere vriend(inn)en schijnt te hebben of te kunnen houden. Ik weet niet of het je christenplicht is, maar het is wellicht voor beiden een leerschool in naastenliefde!

Hartelijke groet,
Marijke Rots