Mezelf in mijn gevoelens beschadigd

Ik heb nu ruim een maand verkering met mijn vriendin. Hiervoor heb ik twee jaar verkering gehad met een meisje dat veel problemen kende. Na een half jaar met haar verkering te hebben gehad, wist ik al dat mijn liefde voor haar niet echt was. Maar omdat ze het al zo moeilijk had, heb ik het nooit uit willen maken. Ik dacht dat het allemaal wel goed zou komen. Toch is het uitgegaan, omdat ik er op den duur zelf kapot aan ging en dat ook voor anderen duidelijk werd. Het kon gewoon niet verder. Ik ben er toen achtergekomen dat ik mezelf in mijn gevoelens heb beschadigd. Ik heb het idee mezelf aangeleerd te hebben tegen mijn gevoelens in te gaan in die twee jaar. Ik ben mijn eigen gevoelens zo vaak kwijt. Sinds ik weer verkering heb, ben ik gaan twijfelen en dat is nu nog steeds niet over. Ik weet niet goed wat ik doen moet. Het lijkt mij juist zo fout als je nu al zolang twijfelt, maar ik ben zo bang dat ik een fout maak, ook al is dat misschien heel egoïstisch naar mezelf gedacht. Wat moet ik doen?

Beste vraagsteller,

Wat je moet doen? Pak een leeg vel papier en schrijf daar precies op wat je van een verkering verwacht: heel algemeen. In de zin van “liefde is een relatie hebben die in balans is”, “om verkering te hebben moet je met z’n tweeën zijn”, “ik wil van haar houden en verwacht dat zij van mij houdt”, etc.  Pak daarnaast een leeg vel papier en schrijf op wat liefde (nog steeds: in het algemeen) vooral níét is. Bijvoorbeeld: “liefde is niet hetzelfde als het hebben van medelijden”, “liefde in een relatie komt nooit alleen maar van één kant”, etc.
 
Gedaan? Dan ga je vervolgens op een derde blad precies schrijven wat dít meisje voor jóú betekent en wat er nu ánders is dan de verkering die uiteindelijk toch uit is gegaan. Met het jezelf voor de gek houden kom je niet verder, dat heb je al gemerkt! Geef dus niet alleen ruimte aan je gevoelens, maar kijk ook eens naar je grenzen, die je naar mijn idee vér hebt overschreden. Wees eerlijk (heb je aan één velletje genoeg… het mogen er best meer zijn, hoor!).

Liefde is als een teer plantje, dat moet kunnen groeien. Daar is licht, lucht, ruimte en voeding voor nodig. Maar misschien moet je er eerst een kasje omheen bouwen, of d.m.v. een stokje steun aan geven! Pas als de plant stevig genoeg is, kan de extra steun/zorg eraf –ofwel als vertrouwen in de relatie groeiende is kun je je grenzen verruimen. Sleutelwoorden in liefde zijn géven, open en eerlijke communicatie, wederzijdse grenzen in acht nemen.

Ik geef niet graag titels van boeken omdat daar nogal eens mee aan de haal gegaan wordt, maar de heren Henry Cloud en John Townsend hebben prachtige boeken over “grenzen” geschreven: lees die eens!

Succes, en alle goeds toegewenst,
Marijke Rots