Gedoopt door ongelovige ouders

Als je wel gedoopt bent als baby maar je hoort later van je ouders dat ze geen van beide een kind van God zijn, geldt die doop dan? Als ouders wordt je aangesproken als “gelovige” en daar klopt het al niet. Moet je je in zo'n geval laten overdopen als je tot geloof komt? En kan je in zo'n geval pleiten op je doop?

Beste vragenstel(l/st)er,

1. Zowel in OT als NT werkt de Heere “gezinsgewijs”. Als Abraham tot geloof komt en hij het teken van de besnijdenis als een zegel van de rechtvaardiging door het geloof ontvangt (Rom. 4:11) dan moet hij al zijn huisgenoten besnijden. Zo werden ook “al de zijnen” van de stokbewaarder gedoopt.

2. Het doopformulier veronderstelt gelovige ouders. Als zodanig worden zij aangesproken en worden de doopvragen beantwoord. Dat wil ondertussen niet zeggen dat er gedoopt wordt op grond van het geloof van de ouders. Er wordt gedoopt op grond van Gods verbond. Ouders mogen dus hun kindje niet in ongeloof laten dopen maar zij mogen het ook niet ongedoopt laten. God heeft er recht op. En Zijn verbond vraagt geloof.

3. Nu jouw vraag. Het is niet goed als je ouders je in ongeloof hebben laten dopen (zie 2) maar toch maakt dat je doop niet krachteloos (zie 2). Wanneer je door genade zelf het ware geloof deelachtig wordt en zo deel krijgt aan al de schatten van het genadeverbond, die je reeds toegezegd en in de belofte geschonken waren, behoef jij je dus niet over te laten dopen. Sterker nog: dat mag nimmer. Een mens wordt eenmaal geboren maar heeft steeds voedsel nodig tot versterking van zijn lichaam. De doop is het teken van de wedergeboorte (eenmalig dus) terwijl het avondmaal het teken van de onderhouding is (meermalen dus).

Hartelijke groeten en Gode bevolen,
Je ds. A. Kot