Afvallig of vastgehouden

Ik wil graag weten of het mogelijk is dat als je ooit gevraagd heb aan God of je een kind van Hem mag zijn of worden (en je vraagt dan een tekst ter bevestiging en je krijgt die ook) het dan alsnog mogelijk is dat je jezelf dan zover van God afkeert dat het lijkt dat God helemaal niet meer in je leven is en dat je een 'afvallige' bent geworden? Of blijft God je vasthouden, want Hij zal toch het werk voleinden wat Hij begint?

Beste lezer,

Een vraag uit de praktijk van het geestelijk leven! Laat ik voorop stellen: wie door de Heere van eeuwigheid is uitverkoren in Christus en krachtig is geroepen tot de gemeenschap van Zijn Zoon, die zal nooit meer uit Zijn hand vallen. Gods verkiezing wordt nooit meer ongedaan gemaakt en de wedergeboorte is niet van voorbijgaande aard. Maar dat wil niet zeggen, dat Gods kinderen niet heel droevig en diep kunnen vallen. Denk aan David, aan Petrus en aan zoveel anderen. Zo zelfs, dat ze het gevoel kunnen hebben dat de Heere nooit met hen begonnen is; dat het allemaal maar 'eigen werk' is geweest; dat ze het besef van Gods genade kwijt zijn.

Soms gaat Gods kind op weg, ver van de Heere af, waarop de Heere hem of haar niet voorgaat. Maar weet je wat nu het wonder is? De Heere komt hem of haar wel achterna. Want altijd en overal houdt Hij Zijn kind in het oog. omdat Hij het in Zijn hart heeft! En Hij zorgt er dan ook voor dat zo iemand opnieuw tot berouw en belijdenis van schuld komt. Maar dat wil niet zeggen dat je het dus maar moet afwachten of zorgeloos kunt worden, in de trant van: nu ja, dan komt het toch allemaal wel weer goed. Zou een kind van de Heere, in wiens hart de vreze des Heeren leeft, zo denken en spreken? De Heere begint het werk van Zijn genade in een mensenleven, zet het voort en voltooit het ook (zie bijv. Ps. 138:8 en Filipp.1:6).

Zijn er dan geen mensen die 'het geloof' kwijtraken? Ja, maar met dien verstande: dan is het nooit een waar geloof geweest. Het was schijn (Matt. 13:20 en 21; 1 Tim. 6:10). Bouw trouwens je zekerheid niet alleen maar op een bepaalde tekst, hoe rijk die ook tot je kan spreken. Beslissend is; ga met de belofte tot de Belover; pleit op Zijn Woord; rust in Christus alleen. En dan steeds opnieuw! Tenslotte: zou je voor jezelf eens willen lezen de Dordtse Leerregels hoofdstuk 5? Daar vind je veel dingen die een verder antwoord geen op je vraag. Gods zegen toegewenst!

Met een hartelijke groet, ds. P. D. J. Buijs