Kunt u iets vertellen over bijbelse oudheidkunde? Hoe moet je hiermee omgaan? He...

Kunt u iets vertellen over bijbelse oudheidkunde? Hoe moet je hiermee omgaan? Heeft het  volgens u nog meerwaarde voor christenen in deze tijd?

Bijbelse oudheidkunde is een bijvak in de theologie. In de gereformeerde traditie is het bij het uitleggen van de Bijbel  een hulpmiddel, maar niet meer dan dat. Immers, ons uitgangspunt is: geloof laat zich niet bewijzen, maar is gebaseerd op de Heilige Schrift. Dus niet op vondsten in het bijbelse land.

Er is ooit een goed boek verschenen (het zal inmiddels niet meer in de handel zijn) met de titel "Opgravingen bevestigen de Bijbel". Die titel laat het juiste uitgangspunt zien, namelijk in het woord “bevestigen”. Opgravingen bewijzen niets, bevestigen wel.

Op dit moment staan opgravingen en vondsten in het bijbelse land sterk in de belangstelling. Maar vaak op een negatieve manier: men lijkt niet de waarheid maar juist de leugenachtigheid van de Bijbel te willen aantonen. M.a.w.: men heeft geen geloofshouding ten opzichte van de Bijbel als Woord van God, maar men probeert het juist 'onderuit' te halen. Ook een boek als "De Da Vinci Code" van Dan Brown heeft daar aan bijgedragen. Velen zijn misleid door het waarheidsgehalte van een nota bene fictief verhaal te hoog in te schatten. Dat geldt ook van de recente vondsten van zogenaamde grafkisten van Jezus en zijn familie. De beweringen van de (nota bene!) filmmaker die ze 'vond', zijn misleidend (zie ook wat prof. P. H. R. van  Houwelingen, nieuwtestamenticus aan de TU van de GKV, daarover schreef in het Nederlands Dagblad).

Kortom, opgravingen en archeologische vondsten moeten altijd geïnterpreteerd worden. Wie echter zijn geloof baseert op Gods Woord alleen, zal zich niet van de wijs laten brengen door misleidende interpretaties van zo genaamde vondsten.
 
Ds. K. van den Geest