(...) Maar hij zegt dat hij niet over me droomt en daarom niet verliefd op me is...

Ik ben een meisje van 20 jaar en heb vanaf december contact met een jongen van 22 jaar en sinds een maand hebben we intensief contact en heeft hij ook verkering aan mij gevraagd, waarop ik “ja” zei. Het ging supergoed, we passen echt bij elkaar. Maar vorige week zei hij opeens dat hij bindingsangst had en een paar dagen later weer dat de liefde van één kant kwam (mijn kant dus). Aan de andere kant zei hij ook dat ik ook precies in zijn ideale beeld past: ik zou het meisje zijn dat hij altijd in gedachten had. Maar hij zegt dat hij niet over me droomt en daarom niet verliefd op me is. Maar we hebben nog wel steeds veel contact en bidden allebei het goed mag komen. Hoe moet ik hier nu mee omgaan? Ik heb hier echt veel verdriet van en wil hem niet kwijt...

Hij drijft echt teveel op zijn gevoelens en hij wil dat zijn gevoelens hem de weg wijzen, terwijl het krijgen en hebben van verkering ook is een keuze durven maken en daar dan voor gaan. Hij wil als het ware dat zijn gevoelens hem de weg wijzen. Zo gaat dat niet. Het is ook een kwestie van verstand. Als je bij elkaar past, het geloof kunt delen, je veilig voelt bij en met elkaar dan kun je toch samen een relatie aangaan? Jullie bidden er allebei voor, dan zit het toch in principe goed? Vraag eens aan je vriend wat voor hem dan wel de ‘voorwaarden’ zijn om een relatie te durven aangaan en of dat reëel is? Misschien dat hij er zo helderheid over krijgt.

Alie Hoek-van Kooten