Moeite met aanraking na incest

Toen ik tien jaar was en mijn broer dertien, kwam hij altijd bij mij en dan wou hij (zoals ik het nu bekijk) seks met mij hebben. Ik begreep daar toen helemaal niets van, wel voelde ik dat het niet normaal was. Mijn ouders zijn er later wel achter gekomen en hebben er veel over gepraat. Nu heb ik verkering, maar ik heb nog heel vaak moeite met aanrakingen. Hoe kan ik dit gebeuren een plek geven zodat ik wel kan genieten van lichamelijke aanrakingen (mijn vriend weet het wel)?

Over intimiteiten tussen (oudere) broer en (jongere) zus is weinig bekend. Door velen wordt het afgedaan als "kinderspel". Wat goed dat ouders er veel over hebben gepraat. Het praten over een taboe, wat het toch is, maakt het wat makkelijker om er mee om te gaan.
 
Ik weet niet of er een relatie te leggen is tussen deze ervaring als 10-jarig meisje en als volwassen vrouw. Het zou goed kunnen, maar er kan ook wat anders aan de hand zijn. Om de reden van de problemen tussen man en vrouw in het hier-en-nu te onderzoeken zou ik enkele gesprekken aanbevelen met een deskundige, een gekwalificeerd psychotherapeut of een ervaren maatschappelijk werker. Zij hebben de deskundigheid relaties te leggen vanuit het verleden naar het heden c.q. de goede vragen te stellen. Het wordt dan zo een kwestie van verwerken, van oud zeer, van wellicht verdrongen pijnlijke herinneringen. Ik heb daar veel goede resultaten van gehoord.

Ik vind het voor alle duidelijkheid niet op het terrein van een predikant liggen en zeker niet van een "vrijwilliger". Zij kunnen luisteren en meeleven, maar zijn niet deskundig op dit terrein. Het is belangrijk dat er iets gebeurt. Terecht schrijft deze mevrouw dat intimiteit en seksualiteit binnen een unieke relatie iets moois is en uiterst kostbaar. Daarvan mogen we van de Heere ook genieten!
 
Hartelijke groeten,
Dr. ds. J. C. Borst