Litteken van overspel blijft
Alie Hoek - van Kooten | 4 reacties | 21-08-2026| 10:11
Vraag
Mijn man heeft me een aantal jaren geleden bekend een paar jaar omgang te hebben gehad met een getrouwde vrouw. Online heeft zij naaktfoto's gedeeld van zichzelf en ze hebben ook seksueel contact gehad. Ze zagen en spraken elkaar geregeld op een eenzame plek. Hij hield niet van haar, maar het was vooral de begeerte die ze online met grenzeloze woorden opwekten inclusief bijbehorende foto's. Eigenlijk was hij pornoverslaafd.
Geregeld is hij periodes gestopt met het contact omdat hij wist dat het verkeerd was, maar dan zochten ze elkaar toch weer op. Ik had dit nooit verwacht; ik vertrouwde hem volkomen. Het was zo'n enorme schok. Ik heb zoveel gehuild en nu nog wel eens als ik eraan denk. Ik kan niet lang zonder aanraking of gemeenschap, dan kan ik niet in slaap komen en komt alles weer terug. Ik wilde alles weten en heb ook naar seksuele details gevraagd. Dat waren heftige dingen, maar hij heeft alle vragen beantwoord. Nu is hij ervan af, wat voor hem een opluchting is. Maar nu zit ik er mee. Het zit in m'n hoofd en gaat er niet uit.
Ik ben een jaar naar de hulpverlening geweest. Hij begrijpt me en heeft ook gezegd dat hij het zou kunnen begrijpen als ik hem niet meer zou willen, maar ik wil niet bij hem weg. Hij is altijd goed voor mij en onze kinderen geweest en nu nog meer. Ik denk ook steeds dat ik niet goed genoeg was, maar hij zegt steeds dat dat niet zo is. Hij zegt steeds dat hij niet op z'n plaats was. Ik wil hem vergeven, maar dat is wel heel moeilijk. Toch wil ik dat het overgaat, omdat ik van hem houd en hij van mij. We hebben wel goed samen. Eigenlijk beter, omdat we nu veel opener zijn, maar de pijn van overspel gun ik niemand.
Antwoord
Beste mevrouw, wat is dat erg dat je er achter moet komen dat je man een paar jaar omgang heeft gehad met een getrouwde vrouw. En het is al helemaal moeilijk als je je man vertrouwde en dit helemaal niet had verwacht. Wat moet dat een enorme schok voor je zijn geweest. Dat raakt aan je bestaanszekerheid. Tsjonge, dat is wel heel erg ingrijpend.
Het is goed dat je man alles eerlijk heeft verteld en ook dat hij bereid was om op al je vragen antwoord te geven. Want daar heb je gewoon recht op. Je wilt dan gewoon weten wat er allemaal precies is gebeurd, want anders krijg je de wildste fantasieën en nu kun je die schrappen uit je gedachten.
"Het gebeurde zal altijd een litteken blijven. Maar een litteken is weliswaar geen mooi weefsel, maar wel vaak een sterk weefsel"
Voor hem zal het een opluchting zijn dat hij het verteld heeft. Maar waar het voor hem eindigt, begint het voor jou. Al met al heeft je man een tijdlang omgang gehad met die vrouw. Het is dus ook niet een eenmalige gebeurtenis op een zwak moment geweest maar heeft zelfs een paar jaar geduurd. Dan kan het toch niet zo zijn dat jij het maar meteen moet vergeven en achter je moet laten. Ik denk dat je kunt zeggen dat je minimaal diezelfde tijd nodig hebt om dit te verwerken en te kunnen herstellen als hij met die andere vrouw is geweest. Geef en gun jezelf ook die tijd. Daar heb je gewoon recht op. En als het goed gaat dan kan langzaam maar zeker, stapje voor stapje het vertrouwen terug gewonnen worden en komt het zo tot herstel. Je man moet dat geduld kunnen opbrengen.
En het gebeurde zal altijd een litteken blijven. Maar een litteken is weliswaar geen mooi weefsel, maar wel vaak een sterk weefsel.
Probeer toch ook de goede dingen niet uit het oog te verliezen. Hij heeft schuld bekend. Hij heeft je vragen beantwoord. Hij is een goede vader voor de kinderen en ook goed voor jou. Hij neemt alle schuld op zich. Ik denk dat je man zich nu wel twee keer zal bedenken om opnieuw de fout in te gaan, want hij weet nu als geen ander wat hij geriskeerd heeft. Dus als die negatieve gedachten en gevoelens bij je opkomen, probeer dan daar tegenover ook de positieve gedachten en gevoelens te zetten. En ik hoop van harte dat jullie zo steeds meer de weg naar elkaar terug zullen vinden.
Alie Hoek-van Kooten
Dit artikel is beantwoord door
Alie Hoek - van Kooten
- Geboortedatum:27-08-1949
- Kerkelijke gezindte:PKN (Hervormd)
- Woon/standplaats:Veenendaal
- Status:Actief
Bijzonderheden:
Auteur van o.a.
- 'Vonk of vuur' (als je verliefd bent...)
- 'Trouw en teder' (seks in het huwelijk)
- 'Verkeringsperikelen' (50 vragen)
- 'Tiener op weg' (seksuele opvoeding)
Bekijk ook:
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Wat ontzettend mooi om te lezen dat je je man wilt vergeven, maar zo moeilijk als je het dan niet kan. Ik hoop dat het je kracht geeft om te weten dat je dit bij onze Heer mag neerleggen. Je man vergeven nadat hij meerdere malen vreemd is gegaan, doet zo'n ontzettende pijn. Dat heeft zóveel tijd nodig. Gun jezelf die tijd, blijf niet vechten tegen het 'niet kunnen vergeven' (want je wil het wel zo te lezen, dat is even genoeg). Leg het bij de Heer, en aangezien je van hem houd: maak samen nieuwe herinneringen, investeer in elkaar (ook zonder de kinderen), zowel in gesprekken als in leuke dingen met elkaar doen, kijk naar het goede. Ik hoop dat je dan langzaam samen een weg mag vinden en je man door Jezus ogen kan (blijven) zien en toch over een tijdje mag zeggen: ik ben gelukkig met jou, ondanks ons verleden...
Liefs, een gedeeltelijk 'lotgenootje'.
Een tip; bij 'kostbaar vaatwerk ' is er ook ruimte om alleen of samen gesprekken aan te gaan, ook om weer tot elkaar te komen. En helpend bij de verwerking.
Wat jij voelt, is begrijpelijk en normaal. Hij is van de last af, maar jij hebt tijd nodig voor herstel! Neem dat alsjeblieft serieus! Zoek hulp voor jezelf en/of voor samen, een hulpverlener die jullie kan helpen met relatietherapie: herstel van vertrouwen. Net als bij de vorige reactie wil ik ook verwijzen naar: www.kostbaarvaatwerk.nl
Zegen toegewenst!
Waar ik jullie voor wil waarschuwen is dat het voor nu achter de rug lijkt, maar is de oorzaak waarom je man dit deed ook daadwerkelijk opgelost? Kan hij nu echt open zijn?
Het is standaard 'procedure' dat de overspeler schuld krijgt en zijn leven moet beteren, maar waarom was hij vatbaar voor die zonden? Kennelijk is er toch iets geweest wat de aanleiding gaf en dat kan heel langzaam gegaan zijn. Zijn er dingen gebeurd in jullie (beider) jeugd waardoor diepe emotionele verbinding lastig kan zijn? Zijn er trauma's of onverwerkte gebeurtenissen zoals miskramen of ruzies? Heeft hij veel verantwoordelijkheid, de zorg over anderen, heeft hij te maken met stress, voelt hij zich thuis in de kerkelijke gemeente, hoe is de relatie met de schoonfamilie?
Er is zoveel wat mee kan spelen dat invloed heeft op een mannenbrein dat, wanneer hij dat niet op een gewenste manier kan oplossen het soms verdoofd wordt met dit soort gebeuren.
Hoe voorkomen jullie dat als alles achter de rug is hij niet met een gevoel van onvrede blijft zitten en weer tegen dezelfde dingen aanliep als destijds? Hij kan er met niemand over praten, wordt misschien gemeden door andere mensen en ondertussen leeft iedereen om hem heen leeft weer verder maar zit hij met een stille strijd...


