Omgang met onkerkelijken

Waarom zou je geen vriendschap met onkerkelijken of andersdenkenden mogen hebben?. Ik ga juist heel veel met bovengenoemde mensen om en kan ik me zelf zijn in hun aanwezigheid. Ik had sinds een paar jaar een mooie aansluiting met de kerk hier in het dorp, maar sinds het bekend is geworden, dat ik een ander soort geaardheid heb, word ik al weer door sommige mensen afgewezen. Geen koffie na de dienst, geen praatje meer, want je leeft niet ''volgens de geboden''. Ik vind het heel erg!. De Refowereld is keihard!. Pas geleden nog door een Refo de deur gewezen, vanwege m'n geaardheid... Gelukkig nog wat mensen overgehouden uit de ''Christelijke gezindte'', zoals die zich noemen, die me gewoon aanvaarden, zoals ik ben. Met hun mannen ook gewoon gezellig kontakt, geen angst voor hun vrouwen, want ik val, sexueel gezien, niet mensen van vlees en bloed...; Ik ben namelijk objectofiel!. Ik ben zelfs bevriend geweest met de pastoor van de RK-Kerk hier...; Helaas is die lieve man jaren geleden overleden, die wist van mijn gevoelens. Veel mooie gesprekken met 'm gehad... Ik mis 'm nòg steeds!!!.

Wat mooi dat de vragensteller met die vriend/vriendin mag bidden!! Dat is echt waardevol.
Ik ken ook mensen (familie en christenen) met wie ik echt niet zomaar zou kunnen bidden.
Kijk wel uit dat je niet een scheidslijn trekt tussen dat je alleen echt gelovig bent als je naar de kerk gaat.

Dat is een mooi verhaal. Uit het feit dat bij de ander plek is voor de boodschap zou uw vraag overbodig kunnen zijn.
U brengt in praktijk wat Jezus ons leert namelijk een zoutend zout te zijn.
Ik denk dat u zich niet kunt en mag vergelijken met Achab en Josefath. De vriendschap van die twee was niet verkeerd. Wel was verkeerd dat Josefath zich op ontoelaatbare wijze liet beïnvloeden door Acab

Achab en Josafat sloten een verbond én ze lieten hun dochters met elkaar trouwen, dat is iets anders dan een vriendschap of omgang, hoe kun je andere met het evangelie bereiken als je er geen omgang mee hebt?

Het viel me pas bij het lezen van 1 Korinthe 5 op dat Paulus benadrukt dat je je juist niet moet inlaten met gemeenteleden die in zonde leven. Voor mensen van buiten de gemeente ligt dat anders, zegt hij erbij. Het lijkt dus Bijbelser om je druk te maken over zonde binnen de gemeente dan om je angstvallig afzijdig te houden van de zondige wereld buiten de gemeente.