Geestelijke duisternis

Het is compleet vastgelopen in mijn leven. Naar wat ik mag/mocht geloven sprak de Heere vanuit het niets tot mij. Dat is erg lang geleden. Voor die tijd betwijfelde ik Zijn bestaan zeer. Maar ik twijfelde overal aan. Ik dacht: we weten het gewoon niet; wat de oorsprong is van alles en al die vragen. Dat zat me wel dwars. Ik was wel op zoek naar de waarheid. De Heere sprak vanuit het niets en ik wist: dan is Hij de Waarheid in Eigen Persoon. Dood geweest en opgestaan. Blij was ik eindelijk iets te kunnen geloven. Dat ik een zondaar ben en nergens recht op heb, daar dacht ik niet over na. Alles was waar wat Hij zei, dat wel.

Na een paar jaar kwamen er twijfels. Ik hoorde Zijn stem zogezegd niet meer. Jaar in jaar uit heb ik gedacht: wat zit er nou tussen? En jaar in jaar uit, betekent nu 20 jaar. Inmiddels ben ik verschrikkelijk bang om af te haken (ergens zit de akelige gedachte dat dat al gebeurd is). Want ik ken de gevolgen. Kan het zo zijn dat het níet beleven van het zondaar voor God te zijn, een teken is van een niet waar geloof? Na 20 jaar ben ik bijna weer zover als voor ik Hem hoorde. En dat is verschrikkelijk kan ik u zeggen. Geen uitzicht, geen kracht of moed om te leven. En om een nakomertje nog op te voeden.

Er was een preek gisteren over Jakob bij de Jabbok. Hij worstelde met Iemand. Maar hij moest zelf ook zijn naam zeggen. Belijden wie je bent. Dat je door de grond zakt en door Hem opgericht wordt. Dat het dan pas echt is. Uiteindelijk sta ik alleen, daar ben ik me zeer van bewust. Maar wie herkent dit? Bij wie is het toch nog goed gekomen? Wie heeft alsnóg leren buigen vóór hij afhaakte. Wat is kracht naar kruis en wat betekent het als je dat niet krijgt? Geen enkel levend Woord meer. Eraan onderdoor gaan. Twintig jaar is niet dat je kunt zeggen: een christen leeft niet altijd op de toppen. Ik zit 20 jaar in een dikke duisternis, zonder een goed woord van de Heere te kunnen zeggen. Hoe leer ik buigen voor het te laat is? Ik kan dit (soort van) dubbelleven onmogelijk lang meer volhouden.

Beste vraagsteller,

Gelukkig is het niet waar dat dat je geloof pas echt is als je door de grond zakt en door de Heere wordt opgericht. Dat zou betekenen dat het fundament van het geloof ligt in een bepaalde ervaring of gevoel. Het fundament van het geloof is Jezus Christus en geloven is niets anders dan een vast vertrouwen op Hem. De Catechismus noemt daarom deze twee aspecten van het ware geloof: een stellig weten en een vast vertrouwen (Zondag 7).

Wanneer we ons vertrouwen laten afhangen van wat we in geestelijk opzicht ervaren, is het geen wonder dat je zomaar jarenlang niets ervaart en in duisternis leeft. Het ware geloof is gegrond op Gods beloften die waar en betrouwbaar zijn, ook al ervaar ik niets en lijkt alles duister. Gods genade voor ons is niet alleen waar op het moment dat wij dat zo voelen. Gods onwankelbare trouw en grote liefde zegt Hij ons toe in Zijn Woord en Evangelie. Het Evangelie van genade voor zondige mensen is het Woord van Hem, Die niet liegen kan.

U schrijft dat de Heere vanuit het niets tot u sprak en dat u sinds lange tijd geen enkel levend Woord meer van Hem gehad hebt. U hoorde Zijn stem niet meer. Dan vraag ik me af: hebt u dan geen Bijbel gelezen? Bent u dan niet naar de kerk geweest? Elk ogenblik dat u de Bijbel opent, spreekt God Zijn levende Woord tot u. Ieder moment dat Zijn Woord verkondigd wordt, klinkt Zijn stem. Hoort u dat dan niet? Of gelooft u het eigenlijk niet?

Ik vermoed dat de diepste reden van uw geestelijke duisternis uw ongeloof is en niet het feit dat de Heere niet meer tot u spreekt. Dat doet Hij namelijk wel. Iedere ademhaling die u doet, is het spreken van God, Die niet uw dood wil maar uw leven. Iedere dag dat u leven mag, getuigt van Zijn goedheid en trouw. Ja, de gave van Zijn eigen Zoon voor zondige mensen als u en ik getuigt van Zijn grote liefde voor u, namelijk dat Hij niet wil dat u verloren gaat. Gelooft u dat?

Kom, blijf niet langer in uw duisternis hangen. Het is niet de Heere Die dit doet. U doet het zelf. Door uw ongeloof brengt u uzelf in een jarenlange duisternis. Geef u over aan Christus met al uw ongeloof, uw zondige twijfel en geestelijke duisternis. Vertrouw op Hem Die gekomen is om zondaren zalig te maken, ook al komt uw gevoel daar niet in mee. Niet uw gevoel geeft de doorslag maar Gods genadige belofte. Leef niet uit uw gevoel en ervaring maar leef door het geloof in de Zoon van God en vertrouw op Hem met heel uw hart. Zo gij Zijn stem dan heden hoort, gelooft Zijn heil- en troostrijk Woord. Verhardt u niet, maar laat u leiden.

Met hartelijke groet,
Ds. B. M. Meuleman