Geloven zonder voorwaarden uit vrije genade
Ds. B.M. Meuleman | 97 reacties | 16-07-2026| 13:45
Vraag
De Heere heeft mij in de afgelopen tijd laten zien dat ik tot de Heere Jezus mag gaan zonder voorwaarden. Er is daardoor wat veranderd in mijn leven. Ik heb Hem iedere dag nodig en kan niet meer zonder Hem leven. Ik heb lange tijd (jaren) geworsteld met zondekennis. Ik was er van overtuigd dat er een soort beleving/visioen moest zijn waarin je zo duidelijk zag hoe grote zondaar je was tegenover een heilig God en dat dat je bij de Heere Jezus zou brengen. Ik had nooit genoeg zondekennis, dus dacht dat het komen tot de Heere Jezus ook nog niet voor mij was. De Heere liet me zien door onder andere Mattheüs 28:11, Openbaring 22:17, andere gedeelten uit de Bijbel en preken van voorgangers uit andere kerkverbanden dat ik tot Hem mocht komen, juist ook met al mijn tekorten en het niet kunnen voelen van mijn zonden. En dat ik met de zondekennis die ik mee wilde brengen eigenlijk niet met lege handen wilde komen. Maar dat ik juist een vijand was van vrije genade. Ik kan ook niet anders dan belijden dat ik een zondaar ben en heel mijn leven tekortschiet in liefde tot God en mijn naaste, maar juist zo gericht ben op mijzelf. En dat hier allerlei zonden van doen en nalaten uit voortkomen. Ik ga nu dagelijks tot de Heere Jezus in gebed om vergeving en hulp in het strijden tegen de zonden. En om leiding om mij te laten zien hoe ik mijn leven in Zijn dienst kan besteden.
Toch blijft die zondekennis steeds maar terugkomen. Ik las bijvoorbeeld in “Het hart van het christelijk geloof” van Ryle het hoofdstuk over “mijn zonden.” Hij maakt daarin een rekensom en ik weet dat de rekensom maar een fractie is van hoe het er werkelijk voorstaat. Maar daarna schrijft hij over het gevoel van zijn eigen zondigheid en dan denk ik: ik weet het wel, maar ik voel het helemaal niet zo erg. Ik worstel ook met de vraag of mijn zonden wel echt vergeven zijn. Ik durf het niet te ontkennen want ik weet dat de Heere Jezus een volkomen Zaligmaker is en dat hij alles geeft als we in geloof tot Hem komen. Maar dan vraag ik me toch weer af of ik nou eigenlijk wel besef wat er vergeven moet worden. En of ik dat niet eerst moet beleven voordat ze daadwerkelijk vergeven kunnen worden.
Gelukkig steken deze vragen niet continu de kop op en is er ook rust in het zien op Hem. Maar dan komen ze toch weer terug. En dan ga ik denken, is dit nou de duivel? Of (en dan weet ik het helemaal niet meer) is het de Heere die mij laat zien dat ik helemaal fout zit? Hoe kan ik me wapenen als het van de duivel is? En wat moet ik doen als het wel van de Heere is? Weggaan bij Hem? Maar wat moet ik dan?
P.S. Hartelijk dank voor de tijd en moeite die jullie nemen om steeds de vragen te beantwoorden. De Heere heeft voor zowel mijn man als mij onder andere Refoweb willen gebruiken om ons te laten zien dat er een vrije toegang tot de Heere Jezus is, zonder voorwaarden. Is het mogelijk om jullie werk te steunen via een gift? Dan horen we graag op welke manier dat kan.
Antwoord
Beste vraagstelster,
Hartelijk dank voor je vraag die laat zien dat het Evangelie van Jezus Christus kracht heeft om zondaren te brengen tot het geloof in Hem – zonder voorwaarden, uit vrije genade alleen.
Het is mooi om te lezen dat je dagelijks tot de Heere Jezus vlucht om vergeving van je zonden en vernieuwing van je leven. Toch lijk je opnieuw in de valkuil te vallen dat je weer wilt voldoen aan bepaalde voorwaarden. Je gaat opnieuw te rade bij je gevoel en wilt het tot een noodzakelijke voorwaarde maken dat je eerst je zonde voldoende voelt en beleeft voordat je tot de Heere Jezus mag gaan. Maar nee, Hij stelt geen enkele voorwaarde waar je eerst aan moet voldoen voordat je tot Hem mag komen en in Hem geloven. Dat is een list van de duivel en het bedrog van je eigen hart. Het is je oude mens die zich laat gelden onder de schijn van godsdienstigheid. Het komt zeker niet bij de Heere vandaan. Het is het werk van de duivel die er alles aan doet om je juist bij de Heere Jezus vandaan te houden.
Op grond van Gods beloften die alle in Christus Jezus “ja en amen” zijn heb je een vrije toegang tot de troon van Gods genade. De nodiging van Jezus om tot Hem te komen is nu net zo onvoorwaardelijk, welmenend en vrij als de eerste keer dat je tot Hem kwam. De zekerheid van de zaligheid ligt niet in je gevoel, in je zondekennis en ook niet in je geloof. Die zekerheid ligt vast in het volbrachte werk van de Heere Jezus. Dat is een volmaakt werk, buiten jou om gedaan en zonder jou. Je zaligheid ligt daarmee buiten jezelf, buiten je gevoel, in Christus Zelf. Kom daarom eenvoudig tot Hem: met je gevoel van schuld of zonder dat gevoel. Met je twijfels of zonder twijfels. Maar kom!
"Je zult je zonden nooit zo berouwen en betreuren als aan de voet van het kruis waar je de stervende liefde van je Heere en Heiland aanschouwt"
Je zult zien, op het moment dat je jezelf werpt op deze Rots der eeuwen, wordt je hart vervuld met blijdschap en zekerheid, al is dat misschien niet direct. Soms oefent de Heere je geloof om te zien of je blijft vertrouwen op het volbrachte werk van Christus, ook al strijdt alles in je hart daartegen en komt je gevoel er niet direct in mee. Maar dat hoeft ook niet. Je zaligheid is immers niet afhankelijk van jou, van jouw geloof en jouw gevoel. Het ligt vast in Hem.
Tot slot: je zult je zonden nooit zo berouwen en betreuren als aan de voet van het kruis waar je de stervende liefde van je Heere en Heiland aanschouwt. Waar je in het geloof mag zeggen: “Hij voor mij, daar ik anders de eeuwige dood had moeten sterven”, daar wordt de zonde het bitterste voor je en je ongeloof het zwartst. Zijn liefde verbreekt je hart duizendmaal meer dan de wet kan doen. De bitterste tranen van berouw worden gehuild waar het oog de liefde van de Zaligmaker ziet en gelooft. Wacht daarom niet tot de juiste mate van zondebesef voordat je tot Christus komt. Kom tot Hem – en je zult je zonden dan werkelijk gaan zien en betreuren. En je zult versterkt worden in je geloof dat alles van Hem alleen verwacht!
Met hartelijke groet,
Ds. B. M. Meuleman
Naschrift redactie: Dank ook voor je bemoedigende reactie in onze richting. Dat waarderen we enorm. Het evangelie is gratis. Dus steun met je vrijwillige bedrag gerust een (ander) goed doel. Sjofar bijvoorbeeld. En ons mag je gedenken in je gebeden.
Dit artikel is beantwoord door
Ds. B.M. Meuleman
- Geboortedatum:20-05-1972
- Kerkelijke gezindte:Hersteld Hervormd
- Woon/standplaats:Hoogeveen
- Status:Actief
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Hypercalvinisme geeft geen geloof maar angst, lijdelijkheid. Een lege huls. De gevolgen van zo'n prediking zijn triest...
Ik las in het boek van Petrus Coudecercke, Behoudend maar niet behouden, het volgende:
Mozes wijst de Israëlieten erop dat ze naar de koperen slang moeten kijken en dan zullen genezen. Als Mozes hypercalvinisch zou zijn geweest had hij erbij gezegd: maar je kunt niet kijken hoor dat moet je gegeven worden... de gevolgen zijn dan vreselijk.
Maar gelukkig staat het in Gods Woord anders.
Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat wedergeboorte en bekering niet buiten zondekennis omgaan. (Het verschil in visie is alleen: gaat zondekennis aan de wedergeboorte vooraf, of volgt het op de wedergeboorte). Hoe je daar ook tegenaan kijkt, het is in elk geval de Geest die blinde ogen opent en daar zicht op geeft. Hij maakt dode zondaren levend en brengt hen tot Jezus. Want zonder Jezus wordt niemand behouden, hoe veel zondekennis je ook hebt.
Ik denk dat het goed is om ons op deze overeenkomsten te focussen en om de Geest te laten waaien zoals Hij wil.
De Bijbel leert een algemeen aanbod. Dat is dus ook wat in de prediking naar voren dient te komen. Maar het is daarnaast ook zeker Bijbels om te zeggen dat alleen diegenen daadwerkelijk komen, die door God getrokken zijn. En dit mag ook gerust benoemd worden in de prediking.
Niemand zoekt uit zichzelf God (met of zonder zondekennis). Wat een wonder dat wij Hem liefhebben, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad!
De Dordtse Leerregels schrijven er duidelijk over: de oorzaak van ongeloof ligt in de mens, maar het geloof is een genadige gave Gods. (Dit is zoals de Bijbel het leert, alhoewel het misschien lastig is te 'rijmen' voor ons bekromen verstand, omdat het 'logischer' is dat de oorzaak van verloren gaan of behouden worden bij dezelfde persoon ligt.)
In het zogenaamde hypercalvinisme schuilt een gevaar. In het eenzijdig benadrukken van de keus/verantwoordelijkheid van de mens en het verzwijgen dat God trekt ook.
Dat God ons door Zijn Geest mag leiden om hier Bijbels onderwijs in te krijgen!
Ik lees in de Bijbel ook het volgende, zeer aangrijpende, stuk. Woorden van Jezus Zelf.
Johannes 6: 44,60,61,65,66 'Niemand kan tot Mij komen, tenzij dat de Vader, Die Mij gezonden heeft, hem trekke; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage. (...) Velen dan van Zijn discipelen, dit horende, zeiden: Deze rede is hard; wie kan dezelve horen? Jezus nu, wetende bij Zichzelven, dat Zijn discipelen daarover murmureerden, zeide tot hen: Ergert ulieden dit?
(...) En Hij zeide: Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij komen kan, tenzij dat het hem gegeven zij van Mijn Vader. Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.
Vind je het dan liefdeloos?
Ik las je reactie nogeens door, je citeert alleen de teksten waar de Heere Jezus zegt dat het van de Vader vandaan moet komen, maar in de andere teksten biedt Hij Zichzelf aan als het Brood des Levens... beiden staat in de Bijbel, het aanbod is zeer welgemeend...
Johannes 6
35 En Jezus zeide tot hen: Ik ben het Brood des levens; die tot Mij komt, zal geenszins hongeren, en die in Mij gelooft, zal nimmermeer dorsten. 36 Maar Ik heb u gezegd, dat gij Mij ook gezien hebt, en gij gelooft niet.
Hier zitten geen kleine lettertjes bij, hier zegt Hij niet: als de Vader je trekt, dan zul je komen, nee alleen: die tot Mij komt... en: maar u gelooft het niet, juist in dit gedeelte is het zo duidelijk (zoals het ook in de DL staat) Hij lokt en nodigt jou en mij... dat meent Hij voor 100 procent, als wij nee zeggen is dat onze eigen keuze, als wij tot Hem de toevlucht nemen is dat 100 procent genade. Dit kan en mag je nooit tegen elkaar uitspelen.
Ja God hééft ons niet nodig, wij vallen er telkens tussenuit, maar wij worden wel ingeschakeld en zijn geen marionet.
Uiteraard worden dan de teksten gebruikt die daar bij aansluiten.
1 daarvan is: wie gezond zijn hebben geen dokter nodig.
Gezond zijn - wel/geen-medicijnmeester nodig hebben- is maar een van de metaforen die Jezus gebruikt om tot hem te komen.
Hmm, een hypochonder die achter elk puistje een tumor ziet is niet welkom bij de dokter of in de spreekkamer?
Bij elkaar genomen zijn er genoeg tekstbewijzen en andere metaforen waaruit blijkt dat iedereen bij hem welkom is.
De 1 heeft meer/minder/geen last van zijn zonden, een ander wordt aangetrokken door de leer van Jezus die zo anders was dan die van de schirftgeleerden en farizeeërs ... (vul het zelf maar in)
"Wie wil, die neme van het water des leven om niet."
Wie niet wil komt niet, wie wel wil komt wel. Daar valt niks over te bevragen!
Je hoeft aan niemand uit te leggen (zelfs niet aan jezelf) hoe en waarom je tot Jezus komt, wat je op dat moment weet/ziet/ervaart.
Hij nodigt iedereen uit, en bij aankomst gaat hij dan niet achteraf selecteren of je de juiste intenties/gevoeligheden/kennis had.
Bij sommige opmerkingen van Willem B. vraag ik me wel een beetje af of dit vanuit liefde geschreven is, of dat het meer vanuit frustratie voorkomt.
Het klopt dat ik alleen bepaalde teksten citeerde. Dit omdat ik uit bovenstaande reacties een beetje meende te proeven dat met het kind ook het badwater werd weggegooid. Lijdelijkheid is een terecht gevaar, maar dat betekent niet dat je niet mag zeggen dat een bekering volledig Gods werk is.
Het welgemeende en ruime aanbod komt op zoveel plekken in de Bijbel voor en is hierboven ook al met diverse Bijbelteksten aangehaald, dat ik dat - gemakshalve - eventjes oversloeg. :)
Maar het moet inderdaad in evenwicht zijn. Dankjewel voor jouw heldere reactie, daarin is het mooi in balans. En je kunt het inderdaad niet tegen elkaar uitspelen.
Ik heb de eerste hoofdstukken van de Dordtse Leerregels ook nog eens goed doorgelezen. En dan valt op dat er geen voorwaardes zijn. Geen zondekennis (opvallend genoeg wordt daar amper over gesproken - blijkbaar was dat toen veel minder een issue dan nu), maar ook het komen tot Christus is geen voorwaarde tot de zaligheid. Het zijn beide vruchten van de wedergeboorte. Hierboven werd nog ergens de vraag gesteld of wedergeboorte plaats kan vinden zonder Christus. Bijbels is dat je alleen veilig bent als je geborgen bent in Christus en dat je zeker niet moet rusten als je Hem nog niet kent. Wanneer je Christus kent en tot Hem gekomen bent, dan kun je achteraf concluderen dat je dus wedergeboren bent.
Maar als je de lijn van de Dordtse leerregels volgt, dan is het misschien wel mogelijk dat er direct na de wedergeboorte nog heel weinig Christuskennis is? Wedergeboorte is het opnieuw geboren worden, het door de Geest openen van je ogen. Wedergeboorte staat niet synoniem aan Christus kennen. Tot Christus komen is een vrucht ervan. Ik moest nog denken aan de geschiedenis van Cornelius. Hij was godvrezend (ik denk dat hij wel wedergeboren was), maar hoorde ook pas later van Christus.
Uiteindelijk gaat het er om wat evantorisch zegt. We moeten het niet vastleggen in een systeem, maar we moeten komen. Het gaat er niet om hoe of waarom je komt, maar dát je komt.
Zomaar wat gedachten..
Ik hoor haar Gods grote genade voor de grooste van de zondaren beschrijven. Ik kan me ook niet voorstellen dat je zonder zelfkennis/zondekennis iets met Jezus kan. Waarom heb je hem dan nodig? Toen ik zonder enige zondekennis leeftde wist ik heel goed wie Jezus was, maar ik zag geen waarde in Hem, toen ik ontdektel werd aan mijn hemelhoge schuld en dat ik het nooit goed kon maken kreeg Hij alle waarde.
En er wordt als ik het goed lees (corrigeer me als ik fout zit) nog heel wat vermogen in de mens gelegd. Genade is iets dat gegeven wordt. Voor wie is de Heere Jezus gekomen? Voor hongerigen, dorstigen, ellendigen, zondaren, hoeren, tollenaren enz. Ben jij, ben ik dat? Of lossen we het zelf op en noemen we heb genade?
Wel even oppassen dat je daar niet bij laat..
Hij is OOK voor hen gekomen..
Wat lastig... dat je pas naar de Heere Jezus vluchtte toen je je schuld zag, je zag niets in Jezus, dus je vond toen dat je zondeloos was? Dat kan ik me niet indenken, zondag aan zondag hoor je de wet voorlezen... iedere keer als je de Bijbel opende sprak God tot jou, steeds weer riep de Heere liefdevol en welmenend... wat een verloren jaren!
Ja zo heb ik ook jaren geworsteld met het wel of niet hebben van zondenkennis, toen kwam ik erachter dat de Heere geen lust had in de dood van een zondaar, ik kwam erachter dat ik, hoe dan ook welkom was, ik zag al de liefde die Hij had, pas toen ik de toevlucht tot Jezus nam, pas toen zag ik wat mijn zonden Hem gekost had, hoe Hij geworsteld had als een worm en geen man.
Nu schaam ik mij dat ik de Heere aan Zijn plaats had gelaten, omdat ik, net als Naäman precies wist hoe het zou gaan en hoe God het moest doen, terwijl Hij de redding en genezing al lang aangewezen had!
Dat waren zeker verloren jaren en nu zie je dat het je onwil en doodstaat was. En nee ik vluchtte niet tot Hem, Hij kwam tot mij, ook nu bij vernieuwing zo nodig. Dan is het Wonder zo groot, dat Hij zo'n wegloper en albederver weer opzoekt, dan zink je weg in Zijn liefde.
Open hoe je schrijft hoe het bij jou ging, toch een vraag, ik lees "toen ik toevlucht enz", hoe zie je dat als genade? Genade is toch niet iets wat ik doe?
Hij wijst er steeds op dat Israël door het verwerpen van Gods verbond is weggevoerd naar Babel. Dat zij door ongeloof de belofte niet verkregen hebben.
Oftewel: ongeloof is de allergrootste zonde.
Wat is precies je punt? Als je een reddingsboei wordt toegeworpen en je grijpt die aan, doe dat toch niet af aan het feit dat iemand met een reddingsboot naar je toe kwam? En volgens mij hoef je ook geen zorgen te maken of het vervolgens allemaal dogmatisch nog wel klopt, want je gelooft op diezelfde manier ook dat een mens dat uit zichzelf nooit zou doen, dus is het, zo je wilt, ook niet vanuit die mens zelf (en blijft je theorie gewoon overheid).
Jij schrijft:
Ik kan me ook niet voorstellen dat je zonder zelfkennis/zondekennis iets met Jezus kan. Waarom heb je hem dan nodig?
De meeste mensen die bekeerd worden 'vanuit de wereld' zijn God niet gaan zoeken omdat ze verlossing van hun zonden nodig hadden. Ze zijn Hem gaan zoeken omdat ze het niet meer wisten in hun leven, omdat ze leeg waren, op, rusteloos, gefrustreerd, verbitterd.
Of ze vonden Hem omdat Hij verscheen in hun dromen, omdat Hij terugsprak toen ze in hun occultisme contact probeerde te krijgen met 'het hogere'.
Voor 'mensen uit de wereld' moet er een reden zijn om God te zoeken maar ik heb nog nooit gehoord dat die reden zondekennis is. (Dat kwam later).
Voor kerkmensen ligt dat wellicht anders, maar voor mij (geboren en getogen refo) was het ook niet de zondekennis op zichzelf, maar de wetenschap dat ik buiten God leefde, niet in relatie met Hem.
Dat zonde daar de schuld van was, was niet iets waar ik heel erg mee bezig was.
Ik begrijp hieruit dat je het niet vindt kloppen? Ik zie in de catechismus eerst vraag 1, dan drie stukken... alledrie, als je er maar één hebt, heb je helemaal niets, daar is de Bijbel duidelijk in, alleen het kennen van je ellende brengt je nergens hoor! De liefde tot de Heere Jezus, vloeit over, daar moet je naar toe, niet naar de wet. Ik ellendig mens, zegt Paulus dat voor zijn bekering? Of Petrus?
Het is een list van de duivel om je bij de Heere Jezus weg te houden!
Ik heb meerdere mensen zien worstelen, ik moet zo en zo verbroken worden... en moet toch weten dat... nee Jezus riep volg Mij, en Levi opstaande is Hem gevolgd.
De wedergeboorte is in ons en zonder ons, maar een wedergeboren mens gaat geloven en zich bekeren, volgens de Dortse leerregels.
Ik ben verwonderd en er vertroost mee dat deze zondagen in de catechismus staan, want het vertolkt het hart. De catechismus begint niet met zondag 7. Zouden ze dat voor niks hebben gedaan? Als ik Brakel, Matthew Henry, Smytegeldt, Christopher Love enz. lees, lees ik de catechismus terug in hun preken, Christus krijgt waarde als wij het niet meer zien. Zoals Matthew Henry schrijft, als wij op het dode punt zijn terecht gekomen, is er plaats voor genade.
Ik probeer je te volgen en er zal zeker een punt in zitten, maar velen die ik ken van Gods kinderen hoor ik zeker over zondekennis en dat stopt niet bij de kennis van Christus, dat verdiept en verdiept, dan krijgt Hij steeds meer waarde. Het oude volk zei denk niks verkeerds met de opmerking: Vraag maar veel om ontdekking.
Ik bemerk dat je alleen leest wat je wilt lezen. Zondekennis is niet nodig! Alleen het offer van de Heere Jezus is nodig! Zondekennis komt voor uit een liefdesrelatie met God... maar is geen voorwaarde om tot de Heere Jezus te gaan! Je kunt niets verdienen met zondekennis, je kunt nergens iets mee verdienen, aan de andere kant is het zo dat door de liefde van Christus, door Zijn offers, ga je zien wie je bent! Dan gaat Paulus roepen: Ik ellendig mens, voor zijn bekering was hij op weg om de gemeente van God te verwoesten. Na zijn krachtdadige bekering lees je: want zie hij bidt en drie dagen later: hij preekte terstond Christus!
De discipelen gehoorzaamde meteen! Ze verlieten hun netten en volgde Hem! Ik lees niets over zondekennis vooraf...
Stel dat Petrus had gewacht op genoeg zondekennis... dan was Hij ongehoorzaam geweest! Hij volgde Jezus, met vallen en opstaan, Hij kwam in beweging, net als Levi, Zacheus, de Vader van de maanzieke knaap, de man met de verdorde hand! Hij nodigt, Hij trekt, Hij buigt Zich met liefde over je heen! Hij legt mest om je boom! Oh hoe groot is Zijn liefde... Hij gooit je een reddingsboei toe...
