Geen kastijding kennen

Kan het zijn dat de Heere een gelovige níet kastijdt? Ik merk er zo weinig van. Het gaat me allemaal zo voor de wind. De een krijgt een erge ziekte; de ander heeft zorgen om zijn kinderen; de derde heeft problemen in zijn relatie; de vierde heeft geen werk; de vijfde heeft dit, een zesde heeft dat... En ik? Ik heb dat niet. Kan het zo zijn dat de Heere me ervoor bewaart, omdat ik het misschien (niet) aankan? Ik weet het niet, maar het maakt me onzeker. Niet dat ik naar kastijding verlang, maar wel omdat het toch niet zonder gaat?

Beste vraagsteller,
 
Allereerst moet je goed onderscheiden. Niet elke tegenslag, ziekte of groot probleem is een kastijding. Het kan ook een geloofsbeproeving zijn. Kastijding is echter een straf, met als doel correctie, opvoeding van het kind. 
  
De Hebreeuwse gelovigen kregen te maken met Gods Vaderlijke kastijding, Hebreeën 12:3-17. Niet dat God de Vader daar plezier in heeft. Dat heeft geen enkele liefhebbende vader. Denk maar aan Psalm [berijmd] 6:1: "Sla mij met medelijden, gelijk een vader doet." Maar er was wel reden voor. De Hebreeuwse gelovigen waren geestelijk aan het afzakken, ze namen het leven met God niet meer zo nauw. Ze gaven zich over aan een onheilig leven. 
 

"Niet onze kastijding maakt ons zalig, maar die kastijding die de Heere Jezus van zijn hemelse Vader ontving"
  

Die kastijding maakt bedroefd. Maar de vrucht van die kastijding is wel positief. Het geeft aan hen die daardoor geoefend zijn een vreedzame vrucht van gerechtigheid, Hebreeën 12:11. Goed begrijpen: je bent geen kind van God omdat je gekastijd wordt. Ooit een kind horen zeggen: Nu hij me straft nu weet ik pas zeker dat hij mijn vader is? Nee toch? Maar als je Gods kind bent geworden door wedergeboorte en geloof, kun je te maken krijgen met een tijdelijke straf. Let wel: niet onze kastijding maakt ons zalig, maar die kastijding die de Heere Jezus van zijn hemelse Vader ontving. Zo heeft Hij gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij geleden heeft, Hebreeën 5:8. 
  
Ik herinner me nog een vriendin van ons die vroeger zat met dezelfde vraag als jij. Pas vele jaren later kreeg ze te maken met kastijding. Ze mocht echter daarin de nabijheid van Jezus als de medelijdende Hogepriester ervaren. Hij Die Zelf die kastijding heeft moeten verdragen om een volmaakte Hogepriester te kunnen zijn. En weet je wat ze toen zong? "U hebt ons gelouterd door het lijden, gelijk het zilver (goud) wordt beproefd": Psalm [berijmd] 66:4. De Heere kastijdt ons wanneer de hemelse Vader het nodig vindt. Blijkbaar vindt Hij het voor jou nu niet nodig. Mooi toch? Wees er maar dankbaar voor.  
  
Met vriendelijke groet,
Ds. A. van Vuuren