Onzeker over mijn eigen gedachtegang

Vraag 1: Doe ik God te kort door niet naar de kerk te gaan? De prikkels in de kerk beïnvloeden mij zo erg, dat ik niet op mijn gemak in de bank zit en kan luisteren. Door mijn sociale problemen ben ik meer bezig met de mensen om mij heen, dan met het Woord. Als ik thuis luister, dan komt er veel meer tot mij. En vaak lukt het niet eens om de stap te zetten om naar de kerk te gaan. Qua prediking vind ik het dan fijn om thuis te blijven, want dan krijg ik tenminste wat mee. Maar als ik eraan denk of ik God daarmee te kort doe, vind ik dit heel lastig. Ook al weet ik dat ik thuis blijf omdat concentreren in de kerk niet lukt.

Vraag 2: Jezus werd als het ware vals beschuldigd en moest onze zonden dragen. Betekent dit voorbeeld voor ons dat als wij vals worden beschuldigd, dat we het niet voor onszelf moeten opnemen, maar ook de schuld op ons moeten nemen (en lijden)?

Vraag 3: Denk ik te makkelijk als ik denk dat al onze noden door onze zonden komen? Ik hoor regelmatig om me heen dat mensen er zo mee worstelen waarom God hun dit aandoet. Maar dan denk ik: God is toch ook rechtvaardig? Zoals een vader zijn kind straft, straft God ons ook als een Vader. En daarbij gaat Gods weg ook vaak anders dan wij voor ogen hebben. Ik kan me daarom vaak niet inleven als mensen een andere gedachtegang hierover hebben. Tegelijkertijd word ik ook onzeker over mijn eigen gedachtegang, omdat ik eigenlijk vrijwel altijd de andere kant hoor bij mensen.

Antwoord 1

Daarover kun je meer lezen in deze artikelen:

• Teveel prikkels in kerkdienst
• Kerkgang kost teveel energie
• Niet naar kerk en catechisatie durven

Antwoord 2

In de vragen over 'Assertiviteit' komt dit probleem ook aan de orde. Lees bijvoorbeeld 'Assertief of de minste zijn' en 'Waarom opkomen voor vervolgde christenen?'.
 

Antwoord 3

Dat thema wordt behandeld in deze antwoorden:

• Waarom
• Ellende teken van God of duivel?
• Onbegrip bij overlijden 2 jonge mensen
• Het kwade uit zijn vaderlijke hand