Voorgevoel of voorspelling

Ik had al zo’n gevoel dat deze vraag zou komen…

Zes jaar voor haar dood ontmoette ik een mevrouw en tijdens die ontmoeting kreeg ik de dwingende gedachte dat mevrouw ooit als voetganger de weg zou oversteken, aangereden zou worden door een auto en zou komen te overlijden. De volgende keren dat ik haar ontmoette kwam dat die gedachte telkens terug. Uiteindelijk is dat ook precies zo gebeurd.
Het is in mijn leven gelukkig bij die ene keer gebleven en het is ook al zo lang geleden dat refoweb nog niet eens bestond. ik heb niet de ambitie helderziend te worden

De bijbel spreekt over de gave van profetie, dus het is in zekere zin bijbels.
Maar heel vaak denk ik dat een voorgevoel te verklaren is. Hoe beter je bent in bijv lichaamstaal, hoe beter je bent in iets voorspellen.
Christenen die opgegroeid zijn in een meer occulte omgeving (bijv zendingsgebied) hebben veel vaker de gave van profetie door bijv dromen. Wij 'nuchtere' Nederlanders houden ons niet zo met het bovennatuurlijke bezig. Dat is verstandig als het gaat om occulte belasting, maar het maakt het ook lastiger om te stem/ leiding van God te verstaan.

Uit onderzoek is onlangs gebleken dat atheisten en orthodoxe christenen de meest 'ongelovigen' zijn als het gaat om onverklaarbare gebeurtenissen...

Soms is het niet leuk hoor om dingen te voorzien (geopenbaard door de Heere).
Vermanen wordt vaak niet geaccepteerd.
Andere keren is het niet mijn taak om er iets aan te doen, behalve : wegwezen hier. Ik weet wat voor slechts hier gebeurt..
Het is niet bepaald de meest prettige gave die de Heere kan geven...

Ali, maar de Heere geeft je de taak niet om er niets meer te doen... dat het niet altijd leuk is, kunnen de profeten uit het OT je ook alles over vertellen. Maar God heeft ons ook niet tot onze taak geroepen omdat wij die taak zo leuk vinden. Vond Esther ook niet maar ze was er voor een tijd als deze (Esther 4:14).

Bedankt Tonny. Klopt. Met wijsheid reageren.