Geen leeftijdsgenoot in de kerk

Ik ben een jongere (vrouw) van 21 jaar, zit in een kleine kerk met weinig jongeren van mijn leeftijd. Er is ook geen jeugdouderling bij ons in de kerk. Er is wel catechisatie, jeugdvereniging, zondagsschool, enzovoorts. Maar daar ben ik al te oud voor. Dus er is helemaal niks voor mij in de kerk. Ook heb ik eigenlijk helemaal geen contact met onze dominee of ouderlingen/diakenen. Af en toe heel kort als ze bij mijn ouders op bezoek zijn, maar niet echt een diepgaand gesprek alleen met hen zonder mijn ouders erbij.

Ik pas op bij de kerk, samen met nog een vrouw. Haar man is ouderling. Zij heeft voor mij nagevraagd wie onze wijkouderling is. Ze zei dat de huisbezoeken deze week zijn begonnen “en wie weet word je gebeld.”  Wat moet ik hier mee? Moet ik er vanuit gaan dat ze mij bellen? Maar hoelang gaat dat nog duren? Of moet ik zelf een gesprek/huisbezoek aanvragen? Ik voel me soms zo alleen, maar kan ik hiermee bij hen terecht?

Wat goed dat je dit deelt. Je schrijft eerlijk dat er in jouw gemeente eigenlijk niets is voor jongeren van jouw leeftijd. Dat kan best moeilijk zijn, zeker als je verlangt naar contact en betrokkenheid. Je schrijft ook dat je je soms alleen voelt. Dat begrijp ik heel goed. Juist in de kerk hoop je mensen te ontmoeten met wie je je echt contact kunt hebben.

Je zou graag eens een persoonlijk gesprek hebben met iemand van de kerk. Dat lijkt me een heel goed idee. Vaak is het inderdaad gemakkelijker om zo’n gesprek zonder je ouders te hebben, dan praat je vrijer. Daar is helemaal niets mis mee.

Ik wil je van harte aanraden om zelf contact op te nemen met je wijkouderling. Vertel gewoon eerlijk dat je graag eens een gesprek wilt. Je kunt samen afspreken waar dat plaatsvindt, zodat je rustig en open kunt praten.

Breng dit ook in gebed bij de Heere. In Psalm 62 lezen we dat we ons hart voor Hem mogen uitstorten. Hij heeft bij je doop beloofd je God en Vader te zijn. Je mag alles wat je bezighoudt aan Hem toevertrouwen. Dat geeft rust en kan echt helpen. En weet dit: als je leeft in het vertrouwen dat God om Christus’ wil jouw God en Vader is, dan mag je zeker weten dat Hij je niet alleen laat. Hij geeft moed en kracht, juist ook in tijden dat je je alleen voelt. Soms gebruikt Hij zulke momenten om je dichter bij Zich te trekken.

Vraag ook aan Hem of Hij iemand op je pad wil brengen met wie je contact kunt hebben, iemand die jou begrijpt en bij wie jij misschien ook iets mag betekenen. God wil geven “boven bidden en denken” (Efeze 3:20).

Hartelijke groet,
Ds. W. G. Hulsman