Spotter of goddeloze terechtwijzen

In de Bijbel met uitleg staat bij Spreuken 9:7-8 dat wie een spotter of goddeloze terechtwijst, schande op zich laat. “Het heeft geen zin om zo iemand te bestraffen.” Dit begrijp ik niet. We moeten iedereen die ten dode toe wankelt toch waarschuwen? Zit hier dan een grens aan? Zo ja, welke? Wat wordt hier dan precies verstaan onder een goddeloze en een spotter?

Spreuken 9:7-8 moeten we wel in het verband van het hele hoofdstuk lezen. Hierin wordt  de hoogste Wijsheid (vers 1) gesteld tegenover vrouwe Dwaasheid (vers 13). Beiden roepen. Maar wat een verschil. Een wijze wordt wijzer als hij berispt wordt. Vrienden laten ons onze zwakheid en dwaasheid zien, tot terechtwijzing en verbetering. 

Op de weg van de dwaasheid wordt een mens verhard in het denken en doen van zijn eigen wil. En als het fout gaat krijgen anderen daarvan de schuld. Als je een spotter de weg wijst dan zal het nog  erger met hem worden: hij zal zich niet door anderen laten terechtwijzen.  

De mens moet leren van eigen fouten en de kritiek van anderen. Dat geeft meer wijsheid. Een spotter zal zich ertegen verzetten. Zie vers 8.

Als dingen in ons leven verkeerd gaan moeten we de schuld niet op anderen afschuiven om onszelf vrij te pleiten. Dat doen dwazen. Jezus leerde dit ook: lees Mattheus 13: 12-16. Dat wil natuurlijk niet zeggend we niet geroepen worden anderen te waarschuwen. We moeten teksten niet tegen elkaar uitspelen. Maar als men weigert te horen; Jezus zegt: schudt dan het stof van uw voeten (Mattheüs 10: 14 en 15). 

Ds. W. C. Meeuse