Staand bidden positief ervaren

Ik ben als jong volwassene lid van een Gereformeerde Gemeente. Ik heb recent belijdenis van het geloof mogen doen samen met mijn vriendin bij haar in de gemeente (ook een Ger. Gem.). Nu speelt er bij mij een vraag. Namelijk het volgende: Ik heb bij mijn belijdenisdienst voor het eerst ervaren hoe het is om in de kerk tijdens het gebed te staan. Ik vond het mooi om te doen, omdat ik meer eerbied ervaarde en ik merkte dat ik meer gefocust was tijdens het gebed.

Nu vind ik het moeilijk om de keuze te maken om wel of niet te staan tijdens het gebed. Ik voel me dan snel aangekeken en wil niet als vroom gezien worden. Ik hoop dat een van de panelleden tips heeft om hier mee om te gaan.

Er zijn verschillende gebedshoudingen. In onze kringen is het staand bidden van de mannen tijdens de eredienst en bij kerkelijke vergaderingen, indien dat mogelijk is, gangbaar. In het verleden stonden alle mannen tijdens het bidden, maar dat is in veel  kerkelijke gemeenten sterk afgenomen.

Wanneer ik in jouw vraag lees dat jij tijdens je belijdenisdienst hebt ervaren hoe het is om in de kerk tijdens het gebed te staan, ben ik daar erg blij mee. Je ervoer meer eerbied en merkte dat je jouw aandacht beter bij het gebed kon houden. Zonder te willen zeggen dat alle mannen dat nu ook eerst moeten ervaren om staand te bidden, zou ik er toch op willen aandringen dat onze mannen hun gebedshouding tijdens de openbare gebeden nog eens voor zichzelf onder de loep nemen. Ik zie nogal eens dat men met het hoofd op de bank ligt. Dat getuigt niet van eerbied.

Mijn advies aan jou is om je niets aan te trekken van wat men ervan vindt. Maak je eigen keus, want als je je iets aantrekt van wat men er van vindt, heb je geen leven. En of iemand je dan vroom vindt, dan zij dat maar zo. Als jij het staand bidden positief ervaart, zou ik dat zeker doen. 

Sterkte bij het volgen van je eigen koers,
J. H. Doeven