Balans of contradictie

Waarom lees ik steeds in antwoorden de tegenstrijdigheid van: Je moet je bekeren maar je kan het zelf niet. Dat is hetzelfde als dat je moet geloven dat je zelf niet kan geloven. Dat is geen balans maar een contradictie. Een verwarring. En God is geen God van verwarring. Bekeren is veranderen van denken.

Een teleurgestelde.

Beste vraagsteller,

Je reageert waarschijnlijk op een artikel ‘Geen discussies over het geloof’. Dominee Harinck schrijft hier duidelijk:

“Ik merk verder dat het jou vooral gaat over de vraag of en mens maar moet afwachten tot God wat doet of dat de Heere ons nodigt om tot Hem te komen. Je voelt dat je opvoeding en zo je in de kerk over bekering hoort spreken een belemmering is om tot God te komen. Ik denk dat je terecht de andere kant van Gods boodschap mist, namelijk dat Hij ons beveelt en nodigt om tot Hem te komen. Indien al Gods bevelen om ons te bekeren en de nodigingen om tot Hem te komen, overheerst worden en van hun ernst en ontferming worden ontdaan door de boodschap dat wij niets kunnen en dus moeten afwachten, kan dit je komen tot God in de weg staan. Je ontkracht dan Gods gebod en nodiging door je te verschuilen achter je onmacht. De balans is dan zoek. Dit is helaas dikwijls het geval. De één zegt: Je moet het zelf doen. Zelf geloven, kiezen en komen. De ander zegt: God moet het doen. Je kunt zelf niets dan zondigen. Je moet hier het Bijbelse evenwicht zoeken. Je moet je bekeren. Je kunt het zelf niet. Maar God kan het wel en begeert je bekering. Hij vindt niet goed dat je zonder Hem leeft en Hij zweert zelfs:  “Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere, zo Ik lust heb in de dood des goddelozen!”

Onder het antwoord stonden ook de tags 'lijdelijkheid' en 'verantwoordelijkheid' met daarbij tientallen artikelen over dit onderwerp. Het ligt allemaal iets minder simpel dan jij doet voorkomen.