Paulus' schipbreuk als allegorie van bekering (4)

Hierbij een vraag aan ds. C. Harinck i.v.m. de beantwoording van de vraag 'Paulus schipbreuk als allegorie van bekering' die iemand anders heeft gesteld. Dank voor uw uitleg m.b.t. het verschil tussen allegorie en allegorese. Ik vind het verhelderend en herken het nu beter. De vraag die bij me opkomt is: waarom maakt iemand gebruik van allegorese? Waarom zou je dat doen, als het misleiding is en een uitvinding van de duivel? Vervolgens is mijn vraag, wat ik met zo’n preek moet doen? Want blijkbaar gaat het hier om ernstig misbruik van het Woord.

Beste vriend,
 
Met de allegorese kun je de Bijbel naar je hand zetten. Zo heeft Philo de Jood de allegorese gebruikt om heidense begrippen in het Jodendom en het Christendom te brengen. De begrippen als Woord, de Logos, licht, duisternis naam, stof, vlees enz. heeft hij geestelijk verklaard en ingevuld met heidense gedachten. Licht en duisternis zijn in God aan het strijden enz. Goede en kwade goden en veel meer. Hij gebruikte daarvoor de allegorese. De RK kerk verklaarde Matth 5:26 allegorisch, dus met eigen gedachten zo invullen, dat de leer van het vagevuur er uit kwam. Daarom was Calvijn zo tegen de allegorese. Je moet de Bijbel zelf laten spreken, niet je eigen gedachten er in leggen.

Ketters hebben vooral woorden als licht en duisternis gebruikt om er allerlei invulling aan te geven. Zo hebben de middeleeuwse mystieken en Jean de Labadie Rom. 9:3 misbruikt om te leren dat je  van je eigen zaligheid moet afzien tot Gods eer. Dat zou de hoogste geestelijke stand zijn, die God boven alle andere dingen behaagde .
 
Slotconclusie: Mensen verdraaien de Schriften tot hun eigen verderf: 2 Petrus 3:16. Het  is dus een ernstige  zaak.
 
Hopelijk weer wat wijzer geworden.
 
Ds. C. Harinck

Lees ook:

Paulus' schipbreuk als allegorie van bekering - deel 1

Paulus' schipbreuk als allegorie van bekering - deel 2

Paulus' schipbreuk als allegorie van bekering - deel 3