Vrienden met strengere zondagindeling

Binnenkort ga ik met mijn man een weekendje weg. Onze twee kinderen van 4 en 7 blijven thuis. Vrienden van ons zonder kinderen komen dan in huis om voor ze te zorgen. Heel lief natuurlijk, alleen weet ik dat zij een iets strengere zondagindeling er op na houden. Zo gaan ze twee keer naar de kerk, wij meestal maar één keer en blijven ze altijd thuis op zondag, terwijl wij nogal eens een wandeling gaan maken, gaan fietsen, op visite gaan, achter onze laptop en telefoon zitten etc. Ik weet dat ze hun gewoonten/principes ook als ze bij ons in huis zijn zullen aanhouden, maar mijn kinderen zijn toch min of meer gewend om op zondagmiddag ook te ontspannen door op de tablet een spelletje te spelen of filmpje te kijken, buiten te zijn enz.

Onze vraag, of beter gezegd waar we een beetje mee zitten is: moeten onze kinderen zich dit weekend aan hen aanpassen of zij aan onze regels? Ik blijf dit een lastig (gespreks)onderwerp vinden ook omdat ik niet kan begrijpen wát er dan mis is met wandelen, fietsen en internetten op een zondag. Kan daar misschien ook op ingegaan worden?

Ik herken het probleem van deze vraagstellers wel, want in mijn jeugd hebben wij, mijn twee jongere broers en ik, hetzelfde ervaren. Moeder was zeer streng en volhardend in haar Oud-Gereformeerde opvattingen. Zelfs een ‘gewoon’ jongensboek mochten wij op zondag niet lezen en naar buiten gaan al helemaal niet, behalve tweemaal naar de kerk, een uur heen en een uur terug. Later is mijn moeder hierop teruggekomen, maar toen was het ‘zondagsleed’ geleden.

Toch heb ik de indruk dat het bij deze ouders iets anders ligt. In de eerste plaats hun gewoonte om éénmaal ter kerke te gaan. De kinderen wennen hier gauw aan en van één keer naar niet meer is een kleine stap, zeker als zij iets ouder zijn en de middelbare school bezoeken. Ten tweede vraag ik me af of internetten en een filmpje (let op het verkleinwoord) op zondag wel zo onschuldig is. Wat zien ze op internet en op de film?

Ik denk dat een ontspannen, christelijke zondagsbesteding ergens in de midden ligt van die der ouders en van de ‘oppassers’. Wat ik buiten het bovenstaande aan deze ouders wil adviseren, is hun jonge kinderen niet zonder meer aan de zorg van hun lieve vrienden toe te vertrouwen zonder eerst -en dan liefst in het bijzijn van hun twee kinderen- een gesprek met het betreffende echtpaar te hebben en het een en ander open en eerlijk met elkaar uit te spreken. Wellicht kan zo’n open gesprek voor beide echtparen nut afwerpen.

Met vriendelijke groet,
Ds. C. Oorschot