Aanvechtingen bij roeping

Als je aanvechtingen hebt dat je predikant moet worden maar dat je van jezelf weet dat dat voor jou een onmogelijk iets is, wat moet je dan doen?

Als ik je vraag goed begrijp houdt de roeping om predikant te worden je bezig.  De duidelijkheid over deze roeping is er niet, maar dringt deze zaak zich steeds aan je op. Dat kan zijn omdat je leeft met de Heere en er een verlangen is om Hem te dienen. Een persoonlijk geestelijk leven in de kennis van Christus gaat aan de bijzondere roeping tot het ambt van predikant vooraf. Het is niet vreemd dat wanneer de liefde tot de Heere en Zijn dienst in ons leven is gekomen er ook een verlangen is om predikant te worden. De Heere komt immers heel ons leven toe.

Het is echter niet zo dat ieder die de Heere vreest predikant  moet worden. We mogen van Hem getuigen in het dagelijkse leven en Hem groot maken op de plaats waar Hij ons wil hebben. Probeer duidelijkheid te krijgen welke roeping de Heere voor je heeft in het dagelijkse leven. Let daarbij op het volgende:

- Ben je echt gericht om de wil van God te kennen en te doen?
- Lees de Bijbel met het oog op de vraag waar je mee zit.
- Spreek er met mensen over die weten van Gods leiding in hun leven.
- Leg je hart open voor God en zie of Hij de keuze in het leven bevestigd met Zijn vrede.

Je bent er zelf van overtuigd dat de weg tot het predikantschap onmogelijk is. Je weet dus zelf waar deze onmogelijkheid mee te maken heeft. Als deze deur voor je dicht zit moet je hem niet zelf openbreken. Het is wel zo dat wanneer iemand door de Heere geroepen wordt tot het ambt van predikant er ook de bekwaamheid komt. Er hoeft dus geen wanhoop te zijn wanneer we tegen eigen onmogelijkheden oplopen. We moeten tegelijkertijd kijken naar de gaven die God ons heeft gegeven. Hij geeft, maar Hij overvraagt ons niet. Dient  de Heere met blijdschap en niet al zuchtend.

Ds. A. L.van Zwet,
Putten