Eeuwige gerechtigheid aangebracht

Een gelovige gelooft dat Jezus voor hem/haar is gestorven en opgestaan, de schuld betaald heeft en een eeuwige gerechtigheid heeft aangebracht. Dus in Hem heilig en rechtvaardig is. Maar waar bestond het geloof van de mensen dan uit voor dat Jezus gekruist was? Petrus en de rest van de discipelen bijvoorbeeld snapten nog niets van het kruis. Wat geloofden ze dan? Om behouden te worden moet je toch in het werk van Jezus geloven. Waren ze nog niet behouden dan op dat moment?

Als ik de vraag een beetje op mijn eigen manier mag weergeven, dan luidt de vraag als volgt: Waarin geloofden Gods kinderen, vóórdat de Heere Jezus geleden had en gestorven was en opgestaan was? Dat was toch in iets anders dan in het offer van de Heere Jezus? Kijk maar naar Simon Petrus, want voor de Pinksterdag snapte hij helemaal niets van de komst van de Heere Jezus!

Dat klopt! Petrus snapte inderdaad niet zo erg veel van de komst van Heere. Zodra de Heiland begint te spreken over Zijn gang naar het kruis, begint Petrus te sputteren: Heere, dat zal U geenszins geschieden! Hij wil het hele werk van verzoening door voldoening tegenhouden! En toch was het geloof van Petrus gebaseerd op het werk van de Zaligmaker en gegrond in zijn Meester. Hij had immers ook de belijdenis af mogen leggen: Gij zijt de Christus!

Wat mankeerde er dan aan? Petrus snapte niet precies Wie en Wat de Christus zou zijn! Zoals de meeste discipelen zat hij nog gevangen in dat oude denkbeeld van een aardse Koning, Die komen zou om te heersen en te regeren. Maar van de lijdende Knecht des Heeren begreep hij helaas nog niet zo erg veel. Hoe is dat in orde gekomen? Op de Pinksterdag werd Petrus vervuld met de Heilige Geest. Die maakte Hem bekend dat de Christus lijden en sterven moest en opstaan zou naar de Schriften (Jesaja 53). Toen vielen de puzzelstukjes in zijn hart op de juiste plaats!

Welnu, ook vandaag de dag kan er een waarachtig geloofsleven zijn bij iemand, terwijl je toch moet zeggen: er ligt nog heel wat door de war in zo’n hart!

Zo heb ik een man meegemaakt, die door de Heere plotseling bekeerd was. En wat verkondigde hij vervolgens luid? Dat hem al zijn zonden vergeven waren en dat hij nooit meer één zonde deed! Dat laatste, daar deugde uiteraard niets van. Na vijf jaar kwam ik de man weer tegen en wat verkondigde hij toen aan een ieder die het maar horen wilde? Dat een mens na ontvangen genade zondaar blijft! Nooit heb ik iemand ontmoet, die beter roemde in de grootheid van de genade van de schuldvergeving door het bloed van Christus!

Ik wil maar zeggen: als de Heere Zijn genade in het hart werkt, dan komt het dus nogal eens voor, dat er nog behoorlijk wat uitgewerkt moet worden in zo’n hart. Maar daar staat de Heere Zelf garant voor!

Ds. M. Baan, Nijkerk