(...) Nu zijn we bang dat een derde kind ons zal belemmeren in het werk in Gods ...

Wij hebben twee kinderen en wikken en wegen al heel lang over een derde. Niet dat we een derde kunnen maken, maar tegenhouden kunnen we het wel en dat doen we nog steeds. Ons dilemma is: we willen heel graag werkzaam zijn in het koninkrijk van God. Mijn man wil theologie gaan studeren en in de plaatselijke gemeente zijn we heel actief en we dromen ervan ooit nog iets te gaan doen op een zendings- of evangelisatiepost. We zitten echter wel zo in elkaar dat we niet grenzeloos flexibel zijn. Sommige mensen lijken alles tegelijk te kunnen. Zo zijn wij niet. Nu zijn we bang dat een derde kind ons zal belemmeren in het werk in Gods rijk en er is zoveel nood. Er zijn zoveel christenen druk met hun gezin en/of hun carrière. Wij hébben momenteel de mogelijkheden om ons in te zetten voor Gods rijk, maar als we een derde kindje mogen ontvangen, zullen we keuzes moeten maken. Het gaat hier ons dus niet om geld of carrière.

Geboortebeperking in dienst van het Koninkrijk van God. Dat lijkt aardig overeen te komen met 1 Kor.10:31 (...). De ‘fout’ zit echter in de berekening van wat je wel of niet aankunt. Is dat geen onderschatting van God, Die er Zijn eigen berekening op nahoudt? (Jes. 55:8,9). Ook geen overschatting van je eigen ‘onvermogen’? Is er geen spanning tussen berekening (op grond van feiten én veronderstellingen) en overgave aan God (op grond van Zijn Woord)?!
 Je rekent met drie; reken echter met Een! Nù moet je de keuze maken voor Eén; niet voor drie. Dat is de echte beslissing waar je voor staat; persoonlijk en met elkaar.

Lees eens het dagboek van Oswald Chambers, Geheel voor Hem!

Kand. G. van Ginkel