Ik heb al enige maanden verkering; ik ben al wat ouder. Ik waardeer heel veel di...

Ik heb al enige maanden verkering; ik ben al wat ouder. Ik waardeer heel veel dingen in mijn vriend. Toch blijft er steeds een bepaald gevoel: is hij het nu echt helemaal voor me, terwijl ik toch zoveel dingen waardeer. Als ik dan de antwoorden van mevrouw Hoek lees dan denk ik: ja, dat is er volgens mij toch echt allemaal wel. Dan denk ik: ja dan zit het toch volgens mij gewoon goed. Maar wat kan dan dat ene gevoel zijn wat ik beschrijf? Wat is dat dan?

Je zou het altijd en helemaal zeker willen weten, dan zou het voor jou pas goed zijn. En dat kan niet. Het is nooit zo dat het alleen maar 100 procent ja of 100 procent nee is. In de allerbeste verkering zitten ook altijd toch welk wat nee-gevoelens. En als iemand zeker weet dat hij/zij de verkering moet uitmaken, zijn er toch ook altijd nog wel wat ja-gevoelens.

Ik denk dat je het ook best wel eng vindt dat je nu de beslissing neemt dat deze man de man voor je hele leven zal worden en misschien heb je ook wel het gevoel dat je dat toch helemaal niet kunt overzien. En last but not least: Stel dat je ongeneeslijk ziek zou zijn, wie zou je dan aan je sterfbed willen hebben? Als je er ja op zegt dat dat je vriend moet zijn, dan is hij gewoon de ware. Dan neem je de beslissing en ga je er vervolgens ook voor. Het is niet alleen een kwestie van gevoel, maar ook heel bewust kiezen met je verstand.
 
Alie Hoek-van Kooten