Zalig zijn die treuren

In de Bergrede staat: Zalig zijn die treuren. Mijn vraag is: waarom treurt een kind van God, iemand die kennis heeft aan Christus. Een gelovige. Is dit omdat hij of zij God kwijt is? Of omdat er nog zoveel zondigheid in het leven is? Wordt dit treuren naarmate de gelovige ‘groeit’, sterker, intensiever? Hoe is de christelijke blijdschap hiermee in overeenstemming te brengen? Ik vraag dit niet om meer wetenschap te vergaderen, maar omdat ik met deze vraag worstel.

Zodra iemand tot een levend geloof komt in onze Heere Jezus Christus wordt de mens een twee-mens; afsterving van de oude mens èn opstanding van de nieuwe mens. Wanneer met ogen van het geloof gezien mag worden op het volbrachte werk van onze Heere Jezus Christus is er een intense vreugde in God. Verwondering: Waarom heeft Hij het op mij gemunt?! Blijdschap mag er ook zijn als we in ons leven iets mogen zien van de vrucht, gewerkt door de Heilige Geest.

Alleen...Het is hier alles nog maar zo ten dele. Paulus meldt in Rom. 8, dat de ganse schepping zucht als in barensnood. We vallen onszelf vaak zo ontzettend tegen. De Heilige Geest schenkt niet alleen vreugde, maar werkt ook de droefheid naar God.
 
Juist de psalmen laten  -denk ik- schitterend zien hoe droefheid en vreugde elkaar kunnen afwisselen in het leven van Gods kind. Die droefheid, dat treuren is er dus! We moeten er echter wel voor oppassen, dat we die droefheid niet gaan ‘koesteren’. We mogen stáán naar verdieping van de vreugde in God, door Jezus Christus!

Ook is het goed te bedenken, dat de Heere met ieder van Zijn kinderen Zijn eigen weg gaat. Voor sommigen zal dit ‘groei’ in droefheid, in treuren, betekenen. Ik denk dan aan iemand die aanvankelijk niet zoveel zondebesef heeft gekend, maar later door de Heere dieper ingeleid wordt in hoe erg het is gezondigd te hebben tegen Hem. Voor anderen zal de droefheid gaandeweg plaats maken voor die diepe blijdschap in God. “Maar ’t vrome volk in U verheugd, zal huppelen van zielevreugd, daar zij hun wens verkrijgen”. Een voorsmaak van die volmaakte vreugde die er straks eeuwig bij de Heere mag zijn. “En God zal alle tranen van de ogen afwissen!”

Hartelijke groet,
Ds. G. Herwig, Kamerik