Verhouding tussen religie en muziek

Ik vraag me af in hoeverre er een verhouding is tussen religie en muziek. Ook: hoe kan een onchristelijke componist toch religieuze werken componeren?

Er hoeft per definitie geen verhouding te zijn tussen religie en muziek (zie mijn eerdere antwoord bij 'New Age'). Naar mijn gevoelen hoeft muziek -die door een niet-christen, of ongelovige, of onbekeerde componist is geschreven- niet per definitie verwerpelijk of afkeurenswaardig te zijn. De vraag is gerechtvaardigd, of de Heilige Geest ook onbekeerde en ongelovige mensen begiftigt met gaven van bijvoorbeeld muziek, beeldhouwkunst, dichtkunst, schilderkunst e.a. Wie enig gevoel voor zulke 'kunst' heeft, zal beamen, dat ieder mens zijn natuurlijk talenten mag beschouwen als wat er overgebleven is na de zondeval.
 
Ik ben van mening, dat de Heilige Geest -de Gever van gaven en talenten bij uitnemendheid- in het geding is, als het gaat om de gave van (goede) muziek. Ik ben geneigd ook deze natuurlijke, algemene gaven te laten vallen onder de overgebleven vonkjes (scintillae), waar Calvijn van spreekt. (Kortweg: "Van het gebluste scheppingslicht/vuur van voor de val zijn vanwege de zondeval nog slechts wat vonkjes overgebleven, waardoor wij echter niet te verontschuldigen zijn kinderen Gods behoren te wezen").

Maar deze gaven zijn niet te vergelijken met de genadegaven, de bijzondere gaven, zoals genoemd door Paulus in Galaten 5.
 
Ik stel mij voor, dat -ook waar mensen hun Schepper niet met hun gaven eren- de Geest er niet door verhinderd wordt, mensen met vele gaven te bedelen. Velen beseffen echter niet, dat God ons de gaven niet louter geeft om te genieten (al mag dat zeer zeker), maar vooral dat wij ermee tot God komen en Hem daarvoor danken en eren. Daar zijn deze gaven, ja: alle gaven, uiteindelijk voor bedoeld. Allereerst om ze als mens te genieten, ook in deze bedeling. Maar vooral, dat deze genieting ons beweegt tot het aanbidden van de Gever van zulke gaven.
 
Ds. M. F. van Binnendijk