Jezus in het midden

In de Bijbel staat waar twee of meer personen aanwezig zijn, ben Ik in het midden. Is Jezus dan niet bij mij als ik alleen ben?

Wat een geweldige vraag voor iedere allengaande.
Eenzaamheid of het alleen zijn is voor velen een zware last. In de eerste hoofdstukken van de Bijbel komt diezelfde vraag min of meer ook naar voren. Dan is het wel een heel andere situatie. Toch zijn er overeenkomsten.

Op de 6e dag wordt de mens geschapen. De Eeuwige schept hem uit het stof van de aarde in de hof van Eden. Verwonderd kijkt Adam om zich heen en geniet van al het mooie wat hij ziet, hoort en ruikt. De Eeuwige geeft hem een taak en dat zal niet in een dag geklaard worden. Het is de Eeuwige die alle dierenpaartjes bij Adam brengt. Vanwege de zeer grote hoeveelheid kan dat een geruime tijd geduurd hebben. Aan de hand van het dierenpaar geeft Adam die een naam. En flinke klus maar wel heel zorgvuldig. Het kleine en grote krijgt hij te zien. Hun geluid, lokroep naar hun soortgenoot en de afbakening van het territorium neemt Adam waar. En als de Eeuwige de mens bezighoudt is het zeer goed. Zou het dagen of maanden geduurd hebben dat in gedachte Adam zich afvroeg: wanneer brengt de Eeuwige iemand bij mij die op mij lijkt? De Eeuwige kent die gedachte en had allang het antwoord al klaar. Het is niet goed dat de mens alleen is. Ik zal hem en hulp geven.

Met alle respect: de eerste operatie ter wereld vindt plaats in het paradijs. In een diepe slaap opent de Eeuwige het lichaam van Adam om daar wat uit te nemen. Volkomen pijnloos en zonder enig litteken wordt het lichaam van Adam weer puntgaaf gemaakt. Bij het ontwaken uit die diepe slaap brengt de Eeuwige de vrouw bij Adam. Hij kijkt in verwondering en kan niets anders zeggen: deze vrouw hoort bij mij. Een tweede mens werd geschapen en geplaatst bij de eerste mens. Adam, dit is jouw vrouw, klinkt het uit de mond van de Eeuwige. Vertel haar maar over de dieren in de hof van Eden. Daar klinken zonder enige hapering de namen van de dieren. Kijk Eva die horen bij elkaar dat is het mannetje en dat het vrouwtje. Zo gidst Adam zijn vrouw door de hof van Eden heen. Ook zij moet het leren hoe Adam de namen heeft gegeven. Zij verwondert zich niet over zijn buitengewone kennis en woordenschat. Dat is het scheppingswonder wat de Eeuwige daarin geschapen heeft.

Met deze inleiding is het goed om uw vraag daarin te passen. Was Adam voordat zijn vrouw geschapen was eenzaam? Nee, maar dat groeide op een natuurlijke wijze gedurende het hele proces van het voorstellen van de Eeuwige aan de dierenpaartjes bij Adam. De Eeuwige was daarin zijn Coach. “Een op een” was de verhouding van de Eeuwige naar Adam. Kijk, daar ziet u al een deel van uw vraag beantwoord. Er bestond toen nog niets van “twee of drie” die uw vraag behelst. Wat leert mij dat? Het verlangen van Adam, de mens om niet alleen te zijn is zeer legitiem. De Eeuwige kent dat verlangen wat al in de eerste mens naar voren komt. En ja, de Eeuwige gaat daarop in zonder dat erom gevraagd wordt. Wat is dan het geheim? Mogen wij niet onze verlangens uitspreken? Het geheim is dat niets voor de Eeuwige verborgen is.

In Zijn grote wijsheid gaat de Eeuwige in en schenkt helemaal uit Zijn vrije wil en vrouw als een toevoeging aan Adam. Hierbij betrek ik direct de lege plaats van de vrouw als er geen man is die bij haar past. Het alleen gaan is dus duaal mannelijk en vrouwelijk. Geen partner, geen maatje gaat zeer diep en de hemel wordt vaak bestormd met de vraag: o Eeuwige geef mij een partner die naast mij komt staan. En die vraag, dat verlangen kent de Eeuwige.

Wat was gedurende de tijd dat Adam nog geen vrouw had het alternatief? De dagelijkse intieme omgang met de Eeuwige. Kijk nu komen wij bij de kern van de vraag: de dagelijkse omgang was gewoon een “een op een”.

Het is nog veel closer dan “waar twee of drie”. Het wordt gedeeld met elkaar die tedere omgang met de Eeuwige.

Dat is het wonder en troostvolle bemoediging naar alle alleen gaanden op deze wereld.

Met dank om in te mogen gaan op de vraag!