Jezus bepaalt Zijn lijdensweg

Nu in de lijdenstijd valt het mij op dat in de evangeliën steeds staat dat de overpriesters en schriftgeleerden Jezus wilden gevangen nemen om hem te doden, maar dat dat niet kon vanwege de menigte die hem aanhing. Klopt het dat ze Jezus daarom pas kunnen pakken, als Judas zijn nachtelijke verblijfplaats verraadt? Was dat niet algemeen bekend?

Daarbij een vraag: hoe kan het dat ze eerst bevreesd zijn voor het volk, maar dat later ‘heel het volk’ roept “kruisigt Hem”? Was het wispelturigheid? Of hadden de overpriesters en schriftgeleerden medestanders meegebracht, op het vroege uur in het paleis van Pilatus?

Bij het lezen van het Evangelie waar er sprake is van Jezus op weg naar het kruis, moeten we steeds bedenken dat Jezus Zelf de gang van zaken bepaalt en niet Judas of de overpriesters en farizeeën of Pontius Pilatus. We lezen in Johannes 6:30 dat Jezus’ ure nog niet gekomen was en dat Hij daarom niet gevangen genomen kon worden op dat moment. In Johannes 18:4 staat: “Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit en zeide tot hen: Wien zoekt gij?” Niet de schare neemt Jezus gevangen, maar Jezus heeft Zich vrijwillig gevangen laten nemen. Anders had de bende die Hem gevangen nam, niets kunnen beginnen.

Trouwens, Jezus heeft even laten merken dat Hij alles in de hand heeft toen de bende achterover viel doordat Jezus zei dat Hij het is die zij zochten. Judas, zo weten we, wist de plaats waar Jezus vaak kwam om te bidden in de hof, maar hij zocht een gelegen moment om Hem te kunnen verraden. Wij zien zowel bij Judas als bij de overpriesters en schriftgeleerden een toenemende verharding in het bedrijven van hun duivelse plannen. En daarin krijgen zij  tenslotte het volk mee om te eisen dat Jezus gekruisigd moet worden en Barabbas vrij gelaten. 

Niettemin blijven alle partijen die Jezus hebben verraden en  overgeleverd om gekruisigd te worden, verantwoordelijk voor hun goddeloze daden. Op de Pinksterdag getuigt Petrus: “Dezen, door de bepaalde raad en voorkennis Gods overgegeven zijnde, hebt gij genomen en door de handen der onrechtvaardigen aan het kruis gehecht en gedood”, Handelingen 2:23. Het is wel de boodschap die de Heere gebruikte om op die eerste dag ongeveer 3000 mensen hun schuld aan te wijzen en hen tot geloof en bekering te brengen.

En daar komt het ook op aan voor ons, want het zijn niet alleen de Joden die Jezus gekruisigd hebben, maar wij staan even schuldig. Wat een wonder als we door het geloof mogen leven uit datgene wat Hij gedaan heeft voor mensen die de eeuwige dood hebben verdiend. Als Jezus niet langer een ergernis en dwaasheid is voor ons, maar de Zaligmaker Die Zijn leven gaf voor mij de grootste van de zondaren.

Ds. A. J. Schalkoort