Gezamenlijk hardop Onze Vader bidden

In sommige kerken wordt gezamenlijk hardop het Onze Vader gebeden. Hoe moeten we hierover denken? Wat is de reden dat sommige kerken hier bezwaar tegen hebben?

Beste vragensteller/-ster,

Ik heb er even de tijd voor genomen om erover na te denken. Je stelt twee vragen. Het hardop bidden van het Onze Vader lijkt mij op geen enkele manier op Bijbelse gronden af te keuren. In de kerken van onze achtergrond is het de predikant die voor de gemeente bidt. Tegelijk kondig ik het gebed altijd aan met gebruik van de meervoudsvorm "wij". Zo spreken ook de formulieren: "gelijk wij onze gebeden besluiten…" Het doen van belijdenis in de avonddienst kondig ik ook altijd aan met "laat ieder in zijn of haar hart als volgt spreken…"
 
Samenvattend, er is niets op tegen om het gebed dat Christus ons heeft geleerd, hardop als gemeente te bidden. Dit kan ook de geestelijke band in Christus meer innig doen voelen. Het is wel van belang dat mensen diep beseffen dat we alleen door wedergeboorte en geloof de Vadernaam werkelijk op onze lippen kunnen nemen en het gezamenlijk bidden van het Onze Vader legt daarmee extra klem dat niemand in de gemeente onbekeerd mag zijn of blijven.
 
Vervolgens stel je de vraag waarom sommige kerken hiertegen bezwaar hebben. Ik vermoed dat dit te maken heeft met overwegingen van eerbied. Men ervaart het als mogelijk minder eerbiedig om dit met de hele gemeente te doen, omdat het gevaar is dat er een stuk ordelijk wordt doorbroken. Dit is een gevoelsmatige kwestie die zeker niet objectief is, maar wel het overwegen waard.
 
Ik zou zeggen: waar het gebeurt vanuit het hartelijke besef dat we alleen door het bloed van Christus en het persoonlijk daarvan deelgenoot worden door het geloof, werkelijk Onze Vader gezamenlijke kunnen bidden is het een goede gewoonte. Waar dat niet gebeurt, is het zeker geen pleidooi om daar met voorrang verandering in te brengen. Bid in zo'n geval met je hart mee.
 
Hartelijke groet,
Ds. M. W. Muilwijk