Judotraining geen evangelisatiebijeenkomst

Ik zit op judo. Als ik naar al die mensen in de groep kijk dan krijg ik zo het verlangen om ze over God te vertellen. Maar ik weet niet hoe. Het is geen theekransje. Er wordt ‘gewerkt’; je kan niet heel even om stilte vragen en dan wat gaan vertellen (dat zou ik ook niet durven) en er wordt gesport. Dus ja, tijd voor praten is er niet. Maar ik heb zo het verlangen om over Hem te vertellen. Zeker omdat waarschijnlijk de meeste van deze kinderen onchristelijk zijn.

Beste vriend(in),

Wat een mooi verlangen heb je! Je wil het evangelie delen met mensen die dat missen. Tegelijk loop je aan tegen de vraag hoe je dat kan doen in de situatie die je schetst. Want ja, een judotraining is geen evangelisatiebijeenkomst.  

Als ik even kort door de bocht reageer zou ik zeggen; niet doen bij judo. Je bent daar met een ander doel. Wie op een lompe manier overal het evangelie door de strot van mensen duwt, maakt misschien meer brokken dan bekeerlingen. Zeker in onze cultuur moet je meer 'voorwerk' doen. Het evangelie delen is niet zoveel mogelijk roeptoeteren en zo snel mogelijk scoren. Het is vaak een werk van de lange adem. Je hebt de Heilige Geest nodig die je fijngevoeligheid geeft.
 

"Preek het woord, gelegen en ongelegen. Die term (gelegen of ongelegen) slaat op de gelovige, de zender en niet op de ontvanger"
 

Ik zou zeggen, bid dagelijks dat er openingen komen bij mensen om je heen. Een opening is er wanneer iemand een vraag aan je stelt (zie 1 Petrus 3:15). Aan jou en mij wordt de opdracht gegeven om een goed woord te delen bij getoonde belangstelling. Dan geldt wat 2 Timotheüs 4:2 zegt, preek het woord, gelegen en ongelegen. Die term (gelegen of ongelegen) slaat namelijk op de gelovige, de zender en niet op de ontvanger.

Het zou dus zomaar kunnen gebeuren dat je na een training een keer enorm moe bent, je dag liep al niet zo lekker en je wil snel naar huis. Wanneer op dat moment iemand iets aan je vraagt over God, ja, dan moet je jezelf verloochenen en (op dat voor jou ongelegen moment) iets delen van de hoop die je hebt. Je hebt tenslotte gebeden om openingen en opeens dient er zich een aan. 

Vanuit de gereformeerde theologie mogen we ontspannen en hoopvol de wereld inkijken. Geloof is een gave van God. De Geest deelt dat uit. Hij is druk bezig, soms gebruikt Hij ons, vaak ook niet. In elk geval is Hij niet van mij afhankelijk. 

Hartelijke groeten,
Michel van Heijningen