Kinderen baren om zalig te worden

In 1 Tim. 2 gaat het over de positie van de vrouw in de gemeente. Hoewel ik dit gedeelte lastig aan de gemiddelde Nederlander vind uit te leggen, kan ik het nog wel accepteren. Maar het laatste vers kan ik maar moeilijk begrijpen: "Maar zij (de vrouw) zal in de weg van het baren van kinderen zalig worden, als zij blijft in geloof, liefde en heiliging, gepaard met bezonnenheid." Moet een vrouw, behalve geloven, ook kinderen baren om zalig te worden? Dat kan toch niet? Hoe zit het dan met onvruchtbare vrouwen?

In mijn verklaring van 1 Timotheus (zie website dsdenboer.nl; voordrachten/exegetica) heb ik over dit vers het volgende geschreven.
 
“Doch zij zal zalig worden in kinderen te baren, zo zij blijft in het geloof en liefde en heiligmaking, met matigheid” (vs. 15). De naam van ons aller stammoeder is Eva. Moeder aller levenden. En dat is een erenaam. Want het heil, de zaligheid voor een gehuwde vrouw ligt niet in de verlossing van het veeleisende moederschap. Integendeel, zij mag geloven dat zij zeker van het toekomende oordeel zal worden gered als zij een God-gewijde moeder is geweest. Let erop, dat hier niet staat dat een vrouw zalig wordt wanneer zij slechts een maximum aantal kinderen ter wereld bracht. Zij zal zalig worden, als zij haar roeping heeft gevolgd en in het krijgen en opvoeden van kinderen is gebleven in geloof, liefde en heiligmaking, met matigheid. Een heilige, dat is God-gewijde moeder. Een bezonnen vrouw. NB: het gaat hier dus over de gehuwde vrouw die haar levensbestemming mag vinden in het moederschap. Kinderloosheid blijft een kruis.

De vrouw wordt gered, niet ondanks haar moederschap, ook niet dankzij haar moederschap, maar in de weg van de vervulling van haar moederlijke taak, gelovig verbonden aan de levende Christus. In liefde. En in de rechte bezonnenheid (zie vs. 9). Aan het begin van het Nieuwe Testament staat Maria, de moeder van Christus. Zij mocht de Zaligmaker ter wereld brengen. Zij is voor alle vrouwen, ook vandaag, een teken van hoop. De Heere heeft een grootse taak voor u. Opvoeder te zijn van kinderen in de vrees van Gods Naam. Eraan te mogen meewerken, dat in deze donkere wereld kinderen des lichts rondwandelen, in en door wie de Schepper van het leven alle roem ontvangt die Hem toekomt. Hoe duister het ook in onze wereld is, er wordt gelukkig elke dag nog gedankt: “Heere in de hemel, ik prijs u, dat ik van u een moeder kreeg die mij in stille godsvrucht al vroeg op schoot nam en mij vertelde van Uw uitnemende liefde.” En hoe duister het ook wordt in onze wereld, er zijn nog steeds mensen die tot op hun sterfbed aan hun lieve moeder blijven denken. Want welk mens heeft in hun leven zo veel betekend als zij?
 
Ds. C. den Boer