(...) als je in de eeuwigheid bent, weet je dan ook van je leven? Weet je dat je...

Geachte ds. Heikamp. De laatste tijd ben ik erg veel bezig met de dood. Ik zat zo te denken van: als je in de eeuwigheid bent, weet je dan ook van je leven? Weet je dat je dan 'dood' bent? Weet je dan nog iets van de wereld? En misschien mogen we zulke vragen ook niet stellen, maar ken je elkaar ook in de eeuwigheid? Mijn excuses voor deze rare vragen! Met vriendelijke groeten.

Alvast mijn excuses voor een raar antwoord. Op zichzelf is het goed om na te denken over de dood en de eeuwigheid. Want dat heeft alles te maken met onze toekomst. De belangrijkste vraag daarbij is: mijn ziel doorziet gij uw lot, hoe zult gij rechtvaardig verschijnen voor God. Is de Heere Jezus mijn Heiland geworden in de weg van wedergeboorte, geloof en bekering. Wanneer dit niet centraal staat in de overdenking over de dood, raken we vervuld met spinnenweefsel in onze gedachten. En dat schept alleen maar verwarring en maken we ons druk om zaken die van nul en geen waarde zijn. En daarom worstel jij met al dit soort vragen. Leg het maar neer voor de Heere en bidt Hem om daarvan verlost te worden. Er zijn zoveel verborgen zaken waar we geen antwoord op weten, wat de Heere voor ons verborgen houdt. En dat is Zijn wijs besluit.

In de hemel zal wel erkenning zijn van elkaar. Alleen dan zonder vleselijke of familiaire banden. Daar is in Christus geen man en vrouw meer. Alles is nieuw geworden. Van het aardse leven is geen herinnering meer. Geen gedachten meer aan de zonden en ellende. Voor eeuwig verlost van de aardse banden.

Strijdt om in te gaan door de enge poort. De Heere schenke je daartoe genade om niet te rusten voordat je bent ingegaan door de enge poort en op de smalle weg die ten leven leiden.

Met vriendelijke groeten,
Ds. J. D. Heikamp