(...) En dan gaat die gedachte verder: zie je, het kan goed zijn dat je wel bero...

Ik word heel erg aangevallen door de gedachte van schijnbare tegenstrijdigheden in de Bijbel. Bijv. mensen die in Jezus Naam duivelen hebben uitgeworpen en krachten hebben gedaan, maar die toch geen kinderen van de Heere zijn. En dan gaat die gedachte verder: zie je, het kan goed zijn dat je wel berouw hebt over die zonde, maar dat je geen vergeving krijgt. Kunt u daar meer duidelijkheid over geven?

Hoewel er meestal met de uidrukking “schijnbare tegenstrijdigheden” iets anders wordt bedoeld (namelijk het ogenschijnlijk elkaar tegenspreken van twee Schriftplaatsen) ga ik in op de invulling die de vraagsteller eraan geeft. De tekst uit Mattheus 7 die genoemd wordt gaat over mensen die opzienbarende daden doen en toch niet zalig blijken te worden omdat zij geen kind van God zijn. Dat wordt wel heel duidelijk als het omschrijft als “gij die de ongerechtigheid werkt” (Mattheus 7:21-23). Dan gaat het over gaven die verleend en gebruikt werden, maar blijkbaar zonder genade. Zulke gaven zijn nooit een garantie/bewijs voor genade!

Kan hier nu ook onder vallen dat je berouw hebt over je zonden en toch geen kind van God bent? Nee, God zij dank niet. De drie elementen van kennis van ellende, verlossing en dankbaarheid zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Geeft de Heere het ene, dan ook de andere. Nooit kwam iemand met oprecht berouw tot de Heere, die werd weggestuurd. Nooit ontving iemand vergeving die niet ging verlangen de gerechtigheid te werken en de ongerechtigheid te haten. Want het zijn vruchten van de ene Geest, voortkomende uit het werk van de ene Christus.

Je zou je nog wel af kunnen vragen: maar hoe weet ik dan dat mijn berouw echt is. Want er kan wel iets zijn dat op berouw, spijt lijkt en toch niet het is, denk aan Judas, Saul, Kaïn. Dat worden wel algemene werkingen van de Geest genoemd (niet zaligmakend dus). Dan is het criterium juist dat echt berouw mij tot Christus voert. Christus Die verzoent/vergeeft en Die heiligt en vernieuwt. Wie bij deze Christus terechtkomt die had echt berouw. Dan vind ik nergens anders rust in dan alleen in Hem. Ik kan en hoef niet eerst te bepalen of mijn berouw echt is en dan met het besef van echt berouw tot Hem te gaan. Nee, het echte blijkt juist daaruit dat het tot Jezus drijft en uitdrijft. En dat je nergens anders vrede kunt vinden dan in Hem.
 
Ds. D. Breure