Onterecht aangaan bij Heilig Avondmaal

Geachte dominee Paul. In een leespreek over het Heilig Avondmaal zei u dat als mensen aangaan terwijl dat het niet voor hen is, er een verharding plaatsvindt. Waar uit zo'n verharding zich in? En als je langere tijd verkeerd bent aangegaan, is er dan een weg terug?

Beste vraagstel(ler)ster,

Er is onderscheid in het aangaan aan het Heilig Avondmaal, terwijl men er toch niet toe gerechtigd is. Het kan zijn dat men hierin dwaalt, omdat men de gevoelens die men had en heeft als het werk van de Heilige Geest beschouwt,  terwijl het dat niet is. De noodzakelijke kennis van de drie stukken ontbreekt. Dan dwaalt men in liefde. Daar weet de Heere van en wanneer Hij ontdekkend licht schenkt zal het worden ingezien. Dan zal er ook een diep verlangen zijn om de ware en noodzakelijke kennis te verkrijgen.

Anders is het wanneer men hetgeen in de voorbereidingspreek en in het formulier voorgehouden wordt als noodzakelijk om aan te kunnen gaan, terzijde stelt en eigen opvattingen huldigt. Dan geloof ik dat men het oordeel der verharding over zich haalt. Dan wordt men steeds ongevoeliger en harder met betrekking tot geestelijke zaken.  Daarom blijft de bede nodig uit psalm 130: Doorgrond en ken mijn hart, o Heer', enz.

Overigens mogen we niet zeggen, dat men zich dan het oordeel eet. Er is bij de Heere altijd vergeving voor zondaren. Maar men dient zich daar wel van te bekeren.

Hartelijke groet,
Ds. H. Paul