Bekeerd worden in een weg van recht

De gastpredikant zondag had het in de preek heel vaak over het woordje recht. Dat je bekeerd moet worden in een weg van recht. Dat je niet om het recht heen kan. Dat God aan Zijn recht moet komen en dat het in een rechte weg moet gebeuren... Het is voor mij allemaal zo abstract. Het lijkt een extra eis, een voorwaarde, maar ik begrijp het misschien niet goed. Wat bedoelt hij hiermee?

"Aan Gods recht is voldaan, Gods gerechtigheid is volkomen verheerlijkt, niet door mij wel door Christus. Ik denk aan Getsemane waar Jezus het veroordelend recht van God toeviel (staande vóór het recht). Ik denk aan Gabbatha waar Jezus ónder het recht van de rechter Pontius Pilatus werd geplaatst. En ik denk aan Golgotha, waar het recht doortrok en de gezegende Borg onder het recht verloren ging. Waar God zelfs Zijn eigen Zoon niet heeft gespaard maar voor ons allen heeft overgegeven. Als een Lam is Hij ter slachting geleid. En de slachter was... de hemelse Rechter!  Psalm 85 gaat dan diep voor mij leven: Dáár op Golgotha wordt gena van waarheid blij ontmoet en de vrede  met een kus van het recht begroet. De straf die ons de vrede aanbracht was op Hem! Dat voldoen aan de heilige eisen van Gods recht heeft Christus gedaan, en dat hoeft geen mens meer over te doen. Daarin was Zijn lijden enig en uniek. En daarom zingt de gelovige zondaar: Jezus uw verzoenend sterven is het rustpunt van mijn hart.

De vraag hoe diep moet de zondenbelijdenis doorleefd worden? Dan zegt Gods Woord, dat God zoekt waarheid in het binnenste. Laat oprechtheid meer en meer met de vroomheid mij behoeden. Ach, één zucht uit het hart tot de Heere Jezus en een heel verleden van zonden wordt weggevaagd, zie de moordenaar aan het kruis. Hij erkende de straf en deed tegelijk een beroep op de Middelaar als Medekruiseling: Heere gedenk mijner. De tollenaar in de tempel had maar één gebed van 1 zin: O God wees mij zondaar genadig, en hij ging gerechtvaardigd naar huis. Hij sprak dat gebed uit achterin de tempel dat wil zeggen staande bij het brandofferaltaar in de voorhof!"

(Uit: Het toevallen van Gods recht)

"Het gewichtig spreken over Gods recht  is bedoeld om degelijk en zeer bevindelijk te worden aangezien. Te pas en te onpas heeft met het dan over het recht van God. Dat klinkt gewichtig. 

De juiste bedoeling is om in de prediking de mensen de noodzaak te leren om alleen bij Christus  te schuilen.En dat alles buiten Hem tekort is. Je voldoet echter niet aan je roeping wanneer je alleen spreekt over het recht Gods en niet over Jezus spreekt, die aan Gods gerechtigheid heeft genoeg gedaan. Het recht Gods zonder de uitkomst van Golgotha waar aan al de eisen van Gods recht is voldaan, werkt alleen maar wanhoop. Op grond van het offer van Golgotha staat Gods niets meer in de weg om een zondaar te vergeven en rechtvaardig te verklaren.

Laat het je tot Jezus brengen van Wie David zingt: "Ik draag Uw heilige Wet, die Gij de sterveling zet in het binnenst ingewand". De naam waarmee het geloof Hem noemt is 'de Heere onze gerechtigheid'. Lees het gedicht van McCheyne over de eisen van Gods gerechtigheid en waar dit ons moet brengen. "Nu ken ik die waarheid zo diep als gewis, dat Jezus alleen mijn gerechtigheid is." Rusten op niets dan de gerechtigheid van Jezus toegewenst."

(Uit: Verbroken zondaar onder Gods recht)

Lees ook:

• 'Zalig op rechtsgronden' (tip!)
• 'Sion wordt door recht verlost'
• 'Het toevallen van Gods recht'
• 'Instemmen met eeuwig verloren gaan'
• 'Nadere weldaad van bewuste vrijspraak'