Dakloze voorbijlopen

Als ik in de stad ben of over straat loop, kom ik weleens een dakloze tegen. Soms begint mijn geweten te spreken als ik zo iemand voorbijloop. Had ik niet moeten helpen? Tegelijkertijd vind ik het lastig om te bepalen hoe ik het beste kan helpen. Geld geven lijkt me niet altijd verstandig, maar zomaar doorlopen voelt ook niet goed. Ik vraag me dan af: wat zou de Heere Jezus in zo’n situatie hebben gedaan?

In de Bijbel lees ik dat we onze naaste moeten liefhebben als onszelf. Toch lopen we soms door zonder iemand zelfs maar aan te kijken, alsof we diegene liever niet zien. Wat vraagt de Heere hierin van ons? Hoe kunnen we onze naaste oprecht liefhebben en praktisch helpen, zonder onverstandig te handelen? En hoe weet je wanneer je geweten je terecht aanspoort om iets te doen?

Beste vraagsteller,

Dank voor je herkenbare vraag. Je innerlijke strijd is ook heel invoelbaar.

Wat zou de Heere Jezus doen? Allereerst wijzen naar hetgeen God heeft geboden via Mozes om te doen. God gaf Israël het land van de belofte om God te dienen en de naaste lief te hebben als jezelf. Dat hield in dat het land zoveel opbracht, als Israël in geloof bleef leven, dat er geen bedelaar hoefde te zijn, ja zelfs mocht zijn in Israël. Samen delen. In elk zevende jaar moet je de schuld van iemand kwijtschelden en in elk jubeljaar moest zelfs iedereen zijn grondgebied weer terugontvangen. Dan hoefde/mocht er geen bedelaar zijn. Helaas is daar vaak niets van terecht gekomen. Bezit heeft een demonische kracht -mammon- die heel egoïstisch tekeer gaat.

In het NT lezen wij over Bartimeüs als bedelaar. Hij werd door Jezus van zijn blindheid genezen. Na de zalving van Jezus en de klacht van de discipelen over het verspilde geld voor de armen zegt Jezus dat er na Zijn sterven en opstanding nog genoeg armen over blijven om voor te zorgen.

Jezus gaf een groot aantal gehandicapte mensen weer een bestaan door hen te genezen. Dat gaat ook door na Hemelvaart en Pinksteren. Zie de genezing van de verlamde in de poort in de Naam en kracht van Jezus. Voor de armen in de gemeente werden diakenen aangesteld, zodat het armenprobleem in de gemeente werd opgelost.

Er waren bedelaars in de tijd van het Oude Testament en Nieuwe Testament en mensen wierpen muntjes in de handen van bedelaars. Misschien is het niet gek om ervoor te zorgen dat we altijd wat losse euro’s in onze portemonnee hebben om een blijk van medeleven te tonen. Je kunt ook een krant kopen van daklozen. Dat is ook een kanaal tot hulpverlening.
 

"Moet ik dan besluiten om maar niets te geven of kan ik dat ook gewoon aan zijn of haar verantwoording overlaten?"

Natuurlijk is ons verhaal waar, dat zovelen verslaafd zijn en voor dat geld drank of drugs gaan kopen. Moet ik dan besluiten om maar niets te geven of kan ik dat ook gewoon aan zijn of haar verantwoording overlaten?

Je kunt ook vragen: heeft u brood of fruit gehad vandaag? Als dat niet het geval is kun je die persoon een broodje-gezond geven of een goed stuk fruit. Er zijn nog wel wat dingen te bedenken.

Structureler lijkt het mij om in je gemeente op een warme manier het werk van de diaconie aan de orde te stellen. Verzorging van kleding, voedselbank, schuldhulpverlening, maaltijden voor dak- en thuislozen, etcetera.

Laten we ook het mooie en goede werk van het Leger des Heils niet vergeten. Op deze manier worden mensen op een duurzame en constructieve wijze geholpen. Ik denk daarnaast ook aan stichtingen zoals De Hoop, Het Scharlaken Koord en dergelijke. Zou het niet het beste zijn om daar werkelijk en gestructureerd een royale gift naar vermogen aan te geven. Dan geef je daar je grote geld en met wat euro’s op zak laat je ‘kruimeltjes van je tafel vallen’. Wie weet krijg je een gesprek. Dan kun je vertellen Wie en waar de Bron is die jou van geestelijke en dagelijkse schatten voorziet. Mogelijk gaat dat zelfs genezend werken.

Ik hoop dat ik je met deze gedachten en woorden, ontleend aan de Bijbel en eigen waarneming, iets heb kunnen helpen.

Hartelijke groet,
Ds. B. J. van de Kamp