Sensiplan of sterilisatie

Wij zijn een gezin met twee kinderen en door een diagnose bij de moeder (vorm van autisme/adhd, waardoor ze moeite heeft met de prikkelverwerking) is het niet aan te raden dat er nog meer kinderen komen. Momenteel maken wij gebruik van sensiplan. Nu is het echter zo dat de kaart regelmatig niet afgesloten kan worden en dat er veel temperatuurschommelingen zijn waardoor het niet (vaak) meer lukt om (spontaan) gemeenschap te hebben. Helaas geeft dit spanning binnen de relatie.

Wat ook meespeelt is dat de cyclus verandert in verband met de perimenopauze. Is het Bijbels om nu toch over te stappen op sterilisatie? Moeder is eind de 30 en vader begin 40. Het voelt dan zo of we voor de makkelijkste weg kiezen en zelf het heft in handen nemen. Klopt dit?

Onze vraag: is het de bedoeling dat we zo doorgaan, met stress en spanning wat helaas ook weerklank geeft in het gezin, of is sterilisatie nu een goede volgende stap? Een ethische vraag aan iemand uit de Gereformeerde Gemeenten...

Beste vraagsteller,

Wat een lastig dilemma hebben jullie onder ogen te zien. Om jullie daarbij te helpen zet ik een aantal gedachten op een rijtje.

In de eerste plaats: het is terecht om goede adviezen op te volgen. Als het krijgen van meer kinderen -ik neem aan vanuit de zorg- afgeraden wordt, moeten we dat serieus nemen. De man wordt in de Bijbel opgeroepen “met verstand” (1 Petrus 3:7) bij zijn vrouw te wonen.
 
Daarnaast: de Bijbel geeft seksualiteit een belangrijke en mooie plek in het huwelijk. Ik denk hierbij aan wat Paulus schrijft in 1 Korinthe 7:5: “Onttrek u niet aan elkaar.” Hier wordt opgeroepen om elkaar de intimiteit binnen het huwelijk niet te onthouden, tenzij dit tijdelijk is en in goed overleg gebeurt.

Jullie hebben samen je weg hierin gekozen met Sensiplan, maar jullie lopen er nu tegenaan dat dit niet meer werkt. Dit is een bron van stress en spanning, het staat de spontane lichamelijke omgang met elkaar in de weg en dit heeft negatieve invloed op jullie relatie. Is sterilisatie in deze situatie de oplossing of kies je dan de gemakkelijkste weg en neem je zelf het heft in handen?

Sterilisatie is onomkeerbaar en een ingreep in het lichaam. Dat maakt het tot een moeilijke beslissing. Er moet gekozen worden wie zich laat steriliseren, waarbij het voor de man een veel minder ingrijpende medische behandeling is dan voor de vrouw. Hormonale anticonceptie gaat wat minder ver, maar heeft ook schaduwkanten. Het is goed om ook deze mogelijkheid in overleg met jullie huisarts te onderzoeken.

Duidelijk is: stress en spanning horen niet bij Gods bedoeling met het huwelijk, al is het wel zo dat de gehuwden, zoals het huwelijksformulier zegt, “allerhande tegenspoed en kruis door de zonde overkomt” (...) en, tegelijk, dat God “den getrouwden Zijn hulp en bijstand altijd wil bewijzen.”
 
We leven in een gebroken werkelijkheid, ook als het gaat om huwelijk en seksualiteit. De situatie waarin jullie nu zitten, laat dat zien. Daarin moet een keus gemaakt worden. In die keus mogen jullie God om wijsheid vragen en belooft Hij die ook te zullen geven (Jakobus 1:5).

De kernvraag hierbij is: kan, in het licht van de grote waarde van het huwelijk en de Bijbelse plaats van de seksualiteit daarbinnen, vanuit verantwoord ouderschap, deze keus voor het aangezicht van God verantwoord worden? Kan de beslissing in afhankelijkheid van God genomen worden, zonder dat egoïstische motieven een rol spelen? 

Jullie begrijpen: deze laatste vragen kan ik niet voor jullie beantwoorden. Wel wens ik je van harte Gods nabijheid en wijsheid van boven toe.

J. Noordzij