Dochtertje met sterke wil

J. (Jantine) Stam-van de Beek | 1 reactie | 17-11-2026| 13:41

Vraag

Onze oudste dochter is 7. Ik weet vaak niet wat ik met haar aan moet. Ze heeft een sterke wil en kan verwend gedrag vertonen. Als ze iets in haar hoofd heeft en ze krijgt een 'nee', is ze boos, gaat stampen en soms ook gillen. Als we haar naar haar kamer sturen wordt het een groot drama. Huilen, schreeuwen, stampen, soms zelfs dingen overhoop halen. Op deze manier worden kleine dingen (zoals bijvoorbeeld tegenspreken bijvoorbeeld) enorm groot. Vaak als ze iets niet mag, lokt ze me uit de tent door bijvoorbeeld irritante geluiden te maken zoals gepiep of getik. Zoekt steeds de grens op, heeft altijd een weerwoord en is ontzettend koppig.

Ik word er moe van... het beïnvloedt de sfeer enorm en ik moet steeds kwaad worden. Heb van mezelf een zacht karakter en kan hier niet mee omgaan. Op school en de zondagsschool is ze een voorbeeldig kind, niks op aan te merken en zelfs wat verlegen. Het is echt vooral de thuissituatie waar dit in vlagen zich afspeelt. Soms zie ik de kinderen van mijn broer en schoonzus zo goed en netjes luisteren. Soms zuchtend, maar dat is het enige spoortje weerstand wat ik op kan merken. Dan denk ik... wat doe ik verkeerd? Kunt u mij handvatten geven? Hoe ga ik om met dit gedrag?

ADVERTORIAL

De christelijke zorgverzekering van Care4Life

Uw geloof klinkt door in de keuzes die u elke dag maakt. Wat als ook uw zorgverzekering daarbij past?

Meer informatie...

De christelijke zorgverzekering van Care4Life

Antwoord

Dankjewel voor het delen van je verhaal. Ik kan me voorstellen dat je behoorlijk moe wordt van de strijd die er regelmatig met je dochter ontstaat. Zeker wanneer kleine dingen zo groot worden en je het gevoel hebt dat je steeds opnieuw boos moet worden om haar te bereiken. Dat kan behoorlijk machteloos maken. Het lijkt me ook verdrietig, als je merkt dat de sfeer in huis zo sterk beïnvloed wordt door haar gedrag.

Je schrijft dat het je opvalt dat er verschil is tussen thuis en buitenshuis. Op school en de zondagsschool gedraagt ze zich sociaal wenselijk en zelfs wat verlegen. Thuis komt er kennelijk een heel andere kant van haar naar boven. Dat zou erop kunnen wijzen dat ze zich buitenshuis behoorlijk inhoudt en thuis meer ruimte voelt om haar emoties en frustraties te uiten. Dat is op zichzelf niet vreemd. Kinderen laten vaak juist bij degenen bij wie ze zich veilig voelen hun minder aangepaste kant zien. Dat betekent niet dat je alles maar moet accepteren, maar het kan wel helpen om haar gedrag vanuit een ander perspectief te bekijken.
 

"Kinderen laten vaak juist bij degenen bij wie ze zich veilig voelen hun minder aangepaste kant zien"


Je schrijft dat ze een sterke wil heeft en verwend gedrag kan vertonen. Ik zou die twee dingen wel van elkaar willen onderscheiden. Een sterke wil hebben is niet hetzelfde als verwend zijn. Misschien is ze een meisje met een sterke behoefte aan zelfstandigheid en eigen invloed, terwijl ze nog moet leren hoe ze daarmee om kan gaan wanneer iets anders loopt dan ze zelf wil. Ze weet misschien heel goed wat ze wil, maar heeft nog onvoldoende vaardigheden om teleurstelling, frustratie en boosheid te verdragen.

Onbedoeld komen jullie in een patroon terecht, waarin jullie elkaar steeds verder opjagen. Zij krijgt een nee, gaat protesteren en zoekt de confrontatie. Jullie als ouders proberen haar gedrag te corrigeren, maar daarmee neemt de spanning toe. Uiteindelijk word jij boos en wordt het conflict steeds groter. Ik vermoed dat jullie allebei op zo'n moment behoorlijk vast komen te zitten in jullie eigen reactie.

Je schrijft dat je zelf een zacht karakter hebt en hier niet goed mee kunt omgaan. Misschien raakt haar sterke wil ook iets in jou. Waar je zelf mogelijk geneigd bent de lieve vrede te bewaren, gaat zij juist de confrontatie aan. Dat kan lastig zijn om mee om te gaan, zeker wanneer je het gevoel hebt dat je steeds steviger moet optreden om haar te begrenzen.

Ik denk echter niet dat je een harder karakter nodig hebt. Wellicht is het vooral belangrijk om te oefenen in innerlijke stevigheid. Dat betekent dat je een grens kunt stellen zonder boos te hoeven worden, dat je haar teleurstelling kunt verdragen zonder die direct te willen oplossen en dat je niet op iedere provocatie hoeft te reageren. Als ze bijvoorbeeld irritante geluiden gaat maken omdat ze haar zin niet krijgt, hoef je daar niet uitgebreid op in te gaan. Je kunt rustig zeggen: “Ik merk dat je boos bent omdat je iets niet mag. Dat begrijp ik. Maar mijn antwoord blijft nee.” Vervolgens hoef je niet steeds opnieuw te reageren op ieder geluidje of weerwoord. Je hoeft niet op iedere uitdaging in te gaan om duidelijk te zijn als ouder.

Wanneer ze eenmaal zo boos is dat ze gaat stampen, gillen en spullen overhoop haalt, zou ik juist proberen het gesprek niet verder aan te gaan. Op zo'n moment is ze waarschijnlijk niet meer goed in staat om naar argumenten te luisteren. Je kunt haar laten merken dat je haar boosheid ziet en tegelijkertijd duidelijk zijn over de grens: “Je mag heel boos zijn, maar ik laat niet toe dat je spullen kapotmaakt of anderen pijn doet.” Misschien is het goed om te kijken of het naar haar kamer sturen niet juist onderdeel van de strijd is geworden. Je kunt ook in de buurt blijven en haar helpen om weer tot rust te komen. Als ze gekalmeerd is, kun je samen nog eens terugkijken op wat er gebeurde.

Wat ik daarnaast zou willen aanmoedigen, is om eens te onderzoeken waar je haar meer eigen verantwoordelijkheid en vrijheid kunt geven. Kinderen van zeven ontwikkelen steeds meer een eigen wil en behoefte aan zelfstandigheid. Dat is gezond. Ze moeten leren ontdekken wat ze zelf willen, maar ook ervaren dat hun wensen niet altijd leidend kunnen zijn. Een vraag die ik je wil meegeven, is: kun je dingen bedenken die ze nu graag zelf zou willen bepalen, waarin jullie haar tegemoet kunnen komen? Bijvoorbeeld zelf haar kleding kiezen, bepaalde taken zelfstandig uitvoeren of meedenken over afspraken in huis.

Je zou ook eens vanuit jullie initiatief kunnen zeggen: “We merken dat je steeds groter wordt en graag meer zelf wilt bepalen. We willen je daarin ook meer vertrouwen geven. Zullen we eens kijken welke dingen je voortaan zelf mag beslissen?” Daarmee geef je haar ruimte, zonder dat je als ouders de kaders loslaat.
 

"Het is voor je kind belangrijk om te ervaren dat ze niet eerst lief en aangepast hoeft te zijn om jouw aandacht en liefde te ontvangen"


En misschien wel het belangrijkste: zorg ervoor dat jullie contact niet voornamelijk bestaat uit corrigeren en begrenzen. Investeer bewust in momenten waarop je niets van haar hoeft. Samen iets doen, plezier maken, belangstelling tonen voor wat haar bezighoudt. Bijvoorbeeld geregeld bij het naar bed brengen even rustig vragen wat ze die dag fijn vond en wat moeilijk was. Wat maakte haar boos of verdrietig? Probeer dan vooral te luisteren en haar te helpen woorden te geven aan wat ze ervaart, zonder meteen te vertellen wat ze anders had moeten doen. Concrete vragen die mij daarbij hebben geholpen, zijn: “Wat was vandaag een top (leuk)?”, “Wat was een flop (niet leuk)?” Of: “Wil je nog iets zeggen of vragen?”

Ik denk dat het voor haar belangrijk is om te ervaren dat er ruimte is voor haar gevoelens, ook als die niet gemakkelijk zijn. Dat ze niet eerst lief en aangepast hoeft te zijn om jouw aandacht en liefde te ontvangen.

Tot slot zou ik je willen aanmoedigen om ook met mildheid naar jezelf te kijken. Je vraagt je af: wat doe ik verkeerd? Misschien helpt het om die vraag iets te veranderen in: wat gebeurt er eigenlijk tussen ons en wat zou ik daarin anders kunnen doen? Je bent niet verantwoordelijk voor iedere emotie of reactie van je dochter, maar je hebt wel invloed op de manier waarop jullie met elkaar omgaan.

Het patroon waarin jullie terechtgekomen zijn, verandert waarschijnlijk niet van de ene op de andere dag. Het vraagt oefening om niet steeds in dezelfde reactie terecht te komen. Maar juist door zelf wat rustiger en steviger te worden, kun je haar helpen om ook meer rust en vertrouwen te ontwikkelen. Een sterke wil hoeft geen probleem te zijn. Het is juist een mooie eigenschap wanneer ze leert die op een gezonde manier te gebruiken: om zelfstandig te worden, voor zichzelf op te komen en tegelijkertijd rekening te houden met anderen.

Ik hoop dat je hiermee wat handvatten en vooral ook wat perspectief krijgt.

Vriendelijke groet,
Jantine Stam-van de Beek

Lees meer artikelen over:

dochteropvoeding

Mis niks, abonneer je op onze WhatsApp en wekelijkse nieuwsbrief

Dit artikel is beantwoord door

J. (Jantine) Stam-van de Beek

  • Geboortedatum:
    07-12-1987
  • Kerkelijke gezindte:
    Onbekend
  • Woon/standplaats:
    Barneveld
  • Status:
    Actief
41 artikelen
J. (Jantine) Stam-van de Beek

Bijzonderheden:

Functie: psychosociaal therapeut
Website: dichterbijherstel.nl/jantine

Bekijk ook:

 

 


Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
1 reactie
boulanger
17-11-2026 / 16:06
Leestip:
Het hooggevoelige kind met een sterke wil
Door Janneke van Olphen
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Netter leven lukt niet

Aan een Ger. Gem.-dominee. Soms weet ik niet hoe het verder moet. Ik probeer al enige tijd netter te leven en Jezus te zoeken, maar ik blijf in zonden vallen. Steeds meer kom ik er achter dat ik niet ...
8 reacties
17-11-2015

Kameel door het oog van een naald

Een vraag aan iemand van de "Bijbel met uitleg". In een kerkdienst belegd door de GBS hoorde ik  o.a. het volgende over de tekst uit Matth. 19:24. Daar waar het gaat over dat het “lichter” is dat een ...
7 reacties
17-11-2016

Thuis kerken

Ik ben belijdend lid in de Gereformeerde Gemeenten. Maar inmiddels voel ik me er niet meer thuis. In de Ger. Gem., maar eigenlijk ook niet in andere kerken. Graag zou ik mijn lidmaatschap opvragen en ...
Geen reacties
17-11-2025
design website door design website by Mooimerk website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis hosting website door hosting website by STH Automatisering
Stel hier
een vraag