Verschil in seksueel verlangen leidt tot conflict

Ik (man) en mijn vrouw van in de 40 jaar zitten totaal niet op één lijn als het gaat om behoefte aan intimiteit. Hierdoor hebben we vaak ruzie. Ik krijg snel een orgasme en dat lukt haar niet. En doordat we ook verschillende behoeftes hebben, krijgen we hier vaak ruzie over. Ook hebben we al verschillende therapieën gehad, maar zonder resultaat. Mijn vrouw heeft fluoxetine als medicatie, wat ook een libidoremmer is. Ze is het er niet mee eens dan ik ook medicijnen ga gebruiken om mijn gevoel te onderdrukken en mijn libido te verlagen.

Ik moet vaak denken aan 1 Korinthe 7 en Efeze 5. Echter, dan legt onze pastoraal medewerker uit dat dit voor die tijd gold toen. Wij zijn ondertussen zo'n 20 jaar getrouwd maar dit aspect is in onze relatie altijd een probleem geweest, mede omdat wij ook voor het huwelijk intimiteit hebben gehad. Onze interesses liggen ook ver uit elkaar en ieder leeft eigenlijk voor zichzelf; want wat de een leuk vindt wil de ander juist niet. Het gaat zover dat ik soms maar ga liegen als we intimiteit hebben gehad en ik zeg dat het fijn was. Maar eigenlijk vond ik het veel te kort; soms duurt het maar 10 seconden. Als ik zeg dat het niet fijn was, ben ik bang dat we dan helemaal niks meer doen.

Een middenweg op intiem gebied is vaak niet bespreekbaar of ik krijg een “nee” te horen. Daar kan ik slecht mee omgaan. Daarnaast speelt mijn ziekte ook mee in mijn gedrag. Ik heb een hersenbloeding en -infarct gehad. Hoe moeten wij hier mee omgaan? Wij hebben al meerdere systeemgesprekken gehad. En hoe zit het bijbels gezien als je de genoemde teksten er bij pakt?

Dag echtpaar,

Ik richt mijn antwoord aan uw beiden omdat uit de vraag blijkt dat het om een gemeenschappelijk ervaren probleem gaat.

Uit de bovenstaande vraag begrijp ik dat u als man vaker gemeenschap zou willen hebben dan nu het geval is. Er is een probleem met verschil in verlangen wat bij u beiden vaak leidt tot onderling conflict. Dat heeft mogelijk ook gevolg ten aanzien van het zich veilig voelen bij de ander op het gebied van het kunnen delen van intimiteit. Het lijkt erop dat ook op breder vlak binnen de huwelijksrelatie er verstoring is. Er wordt gerefereerd aan een verkeerde start voor huwelijk en verschillende interessegebieden met als gevolg het langs elkaar leven.

De vraag die dat bij mij oproept is: wat maakt dat het elkaar betrekken in de verschillende interessegebieden niet mogelijk is? Wat deelt u samen? Een belangrijke vraag is of u beiden bereid bent om in elkaar te willen investeren om werkelijk man en vrouw te willen zijn zoals God het bedoeld heeft.

Ik denk zelf dat 1 Korinthe 7 en Efeze 5 nog steeds actueel zijn, ook in deze tijd. Niet letterlijk elkaars bezit, maar een oprecht dienende liefdevolle respectvolle houding naar elkaar waardoor je de ander laat bloeien. Dat betekent het werkelijk zien van de ander, geïnteresseerd zijn, kunnen luisteren, het kunnen verdragen van verschillen. Dan ontstaat er intimiteit en zich veilig voelen bij de ander waardoor er ook ruimte komt voor onderlinge afstemming rondom seksualiteit. In die volgorde.
 

"Leer elkaar eerst liefhebben, ook als er mogelijk beperkingen zijn. Elkaar zien, waarderen en vooral dienend te zijn naar de ander. Dan hoef je niet te vragen, maar ontvang je rijkelijk."

Op het gebied van seksualiteit is bij u als man mogelijk sprake van ejaculatie praecox. Dat betekent dat u te snel een orgasme krijgt. Gemiddeld duurt dat enige minuten. Daarbij gebruikt uw vrouw medicatie waarvan bekend is dat het enige invloed heeft op het libidogevoel. Het lijkt erop dat ook op dit terrein nauwelijks of geen afstemming is op het samen prettig vrijen waarvan beiden kunnen genieten. Overigens (en dat zeg ik als seksuoloog) is ten aanzien van ejaculatie preacox wel hulp te bieden om dat te kunnen verbeteren.

Een volgend aspect is uw hersenbloeding/infarct. Wat zijn de gevolgen hiervan? Heeft er karakterverandering plaatsgevonden, korter lontje of snel overprikkeld zijn? Wat is de reden van inzet van fluoxetine? Heeft dat ook invloed op de onderlinge relatie?

Samengevat: Ga terug naar de bron. U beiden als man en vrouw in een huwelijk verbonden door een drievoudig snoer. Leer elkaar eerst liefhebben, ook als er mogelijk beperkingen zijn. Elkaar zien, waarderen en vooral dienend te zijn naar de ander. Dan hoef je niet te vragen, maar ontvang je rijkelijk. Begin met het onderlinge contact veilig te maken waardoor er meer intimiteit in gesprek kan ontstaan. Dan ontstaat er mogelijk een opening om ook onderlinge wensen en verlangens op het gebied van seksualiteit te kunnen gaan bespreken.

Hartelijke groet,
Kees den Hamer,
Psychotherapeut/seksuoloog